ನಮನ

 

ಅಮ್ಮ ತಾಯಿ ಆಯಿ ಅವ್ವ

ಜನ್ಮದಾತ್ರಿ ಜನನಿ ಮಾತೆ

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಹೊನಲಿನಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮ ಬಾಳು ಹಸನು ಮಾಡಿ

 

ಅಪ್ಪನೊಡನೆ ಕಂಡ ಕನಸ

ಒಪ್ಪವಾಗಿ ನನಸಗೊಳಿಸೆ

ಅಮ್ಮ ನೀವು ಹಗಲು ಇರುಳು

ನಿಮ್ಮ ನೀವು ತೇಯ್ದುಕೊಂಡು

 

ಗಟ್ಟಿ ಮನದಿ ಕಷ್ಟ ಮೆಟ್ಟಿ

ದಿಟ್ಟ ತನದ ಬಟ್ಟೆ ತೋರಿ

ಕೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣು ತಾಗದಂತೆ

ದಿಟ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟಿನಂತೆ ಕಾದು

 

ಬಾಳು ಬೆಳೆಸಿದವ್ವ, ಮೇಲ್ಮೆ

ತಿಳಿಸಿದವ್ವ, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ

ಬೇಳ್ವೆ ನಡೆಸಿ, ಹರಿಯ ಗುರುವ

ಒಲಿಸಿಕೊಂಬ ಹಾದಿ ತಿಳಿಸಿ

 

ನಗುತ ಮುಗಿಲಿನಂತೆ ಹಬ್ಬಿ

ಬಗೆಯ ತುಂಬಿ ನಿಂತೆಯಮ್ಮ

ಏನ ಕೊಡಲಿ ತಾಯೆ ನಿನಗೆ?

ಏನ ಹೇಳಲಮ್ಮ ನಿನಗೆ?

 

ಅಮ್ಮ ತಾಯಿ ಆಯಿ ಅವ್ವ

ಜನ್ಮದಾತ್ರಿ ಜನನಿ ಮಾತೆ

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ನಿಮ್ಮ ಕರುಣೆ

ಗಮ್ಮ ಬಾಗಿ ನಮಿಪೆ ನಮಿಪೆ

ಮದರ್ಸ್ ಡೇಕ್ಕ ಬರ್ದಿದ್ದು. ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕೋದ್ರಾಗ ಫಾದರ್ಸ್ ಡೇ ಬಂದದ! )

 

ಹೆಂಡ್ತೀ ಹೆಂಡ್ತೀ ಏನ ಕೊಡ್ತೀ?

ಹೆಂಡ್ತೀ ಹೆಂಡ್ತೀ ಏನ ಕೊಡ್ತೀ?
ಮುಂಜಾನ್ ಮುಂಜಾನ್ ಲಗೂ ಎದ್ದು
ಸಾನ ಸಂಧ್ಯಾನ್ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗ್ಸಿ
ಧೊಡ್ಡವ್ನ್ ಎಬ್ಸಿ ರೆಡಿ ಮಾಡ್ಸಿ ಸಾಲಿಗ್ ಸಾಗ್ಸಿ
ಸಣ್ಣವ್ನ್ ಡೈಪರ ಬದ್ಲಿ ಮಾಡ್ಸಿ ಮಾರಿ ತೊಳ್ಸಿ
ಬಂದೀನ್ ನೋಡ ನಿಂತೀನ್ ನೋಡ
ಕುಡದಿದ್ ಛಾ ಖಾಲಿ ಆತ
ಹೊಟ್ಯಾಗ್ ತಾಳ ಚಾಲೂ ಆತ
ಭಡಾನ್ ಕೊಡ ಗಡಾನ್ ಕೊಡ
ದ್ವಾಸಿ ಇಡ್ಲಿ ರಾಗಿ ಓಟ್ಸು ಏನರೆ
ಭಾಳಷ್ಟ್ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡೋದದ
ಹೇಳಿದ್ ಕೇಳ್ತೀನ್ ಹಾಕಿದ್ ತಿಂತೀನ್
ಹೆಂಡ್ತೀ ಹೆಂಡ್ತೀ ಏನ ಕೊಡ್ತೀ?

ಗಂಡಾ ಗಂಡಾ ಗಡಾನ್ ಬಾರೋ
ಪದ್ಯ ಗಿದ್ಯ ಗೀಚಿದ್ ಸಾಕೋ
ಮೂರ್ಮೂರು ದ್ವಾಸಿ ಎದ್ದಾವ್ನೋಡು
ಪ್ಲೇಟಿಗ್ ಬಾರೋ ತಿನ್ನೋದ್ ಮಾಡೊ
ಹಾಕಿದ್ ದ್ವಾಸಿ ಆರಸ್ ಬ್ಯಾಡ
ನನ್ನ ತಲಿ ಕಾಯಿಸ್ ಬ್ಯಾಡ
ಇನ್ನ ಬೇಕಿದ್ರ್ ಈಗ ಹೇಳೋ

ಬೃಂದಾವನಕೆ ಹಾಲನು ಮಾರಲು…

ಬೃಂದಾವನಕೆ ಹಾಲನು ಮಾರಲು
ಹೋಗುವ ಬಾರೆ ಬೇಗ ಸಖಿ…

ಅರೆ, ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದೇ ಗೋವಳರಲ್ಲವೆ? ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹಾಲು ಮಾರಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದಾ? ಎಷ್ಟು ಸರ್ತಿ ಗುನುಗಿದ್ದೀನಿ ಈ ಹಾಡನ್ನ ಆದರೆ ಹೊಳದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ನೆನಪಿಲ್ಲ, ನೋಡೋಣ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಏನು ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅಂತ ಯೂಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹುಡುಕಿ ಹಾಕಿದೆ…

ಬೃಂದಾವನಕೆ ಹಾಲನು ಮಾರಲು
ಹೋಗುವ ಬಾರೆ ಬೇಗ ಸಖಿ
ಬೃಂದಾವನದಿ ಹಾಲನು
ಕೊಳ್ಳುವರಾರಿಹರೆ ಹೇಳಿಂದುಮುಖಿ

ಅರೆ, ಕವಿ ಕೂಡ ಅದನ್ನೇ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ.. ಯಾರು ಕೊಳ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನ ಅಂತ. ಬೃಂದಾವನದ ತುಂಬ ಹಾಲು ಮಾರೋವ್ರೇ ಇರೋವಾಗ ನಿನ್ನ ಹಾಲನ್ನ ಯಾರೇ ಕೊಳ್ತಾರೆ ಅಂತ

ಗೋವನು ಕಾಯುವ ಗೋವಿಂದನಿಹನೆ
ಹಾಲನು ಕೊಳ್ಳುವ ಕೇಳೆ ಸಖಿ
ಚಿನ್ನವ ಕೊಡನೆ ರನ್ನವ ಕೊಡನೆ
ತನ್ನನೆ ಕೊಡುವನೆ ಬಾರೆ ಸಖಿ

ಓ, ಇದು ಸರಿ ಯಾರು ಕೊಳ್ಳಲಿ ಬಿಡಲಿ ಗೋವಿಂದ ಇದ್ದಾನಲ್ಲ ಅವನಂತು ಕೊಂಡೇ ಕೊಳ್ತಾನೆ ಆಲ್ವಾ? ಬರೀ ಹಾಲು ಕೊಳ್ಳೋದೇನು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾನೆ ನಮಗೆ! ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಆದರೂ ಕೃಷ್ಣ ಬೆಣ್ಣೆ ಕದಿಯೋ ಕತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರೋವಾಗ ಇವರು ಯಾಕೆ ಹಾಲು ಕೊಳ್ಳೋ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಹಾಲು ಕಾಯಿಸಿ, ಹೆಪ್ಪು ಹಾಕಿ, ಕೆನೆ ತೆಗೆದು, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಡೆದು ಬೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿರುವಾಗ, ಬೆಣ್ಣೆ ಮಾರಲು ಹೋಗುವ ಎಂತೇ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ?

ಕಣ್ಣನು ಮೋಹಿಪ ಪೀತಾಂಬರವನು
ಬಣ್ಣದ ಬಳೆಗಳ ಧರಿಸು ಸಖಿ
ಚೆನ್ನವ ಮೋಹಿಸುವೆದೆಯನು ಹಾರವು
ಸಿಂಗರಿಸಲಿ ಹೇ ನಳಿನಮುಖಿ

ಹಾಗೇ ಬಂದೀಯ ಮತ್ತೆ! ಒಳ್ಳೇ ಪೀತಾಂಬರ ಉಟ್ಕೋ, ಬಣ್ಣದ ಬಳೆಗಳನ್ನ ಹಾಕ್ಕೋ, ಆ ಗೋವಿಂದನ್ನ ಮೋಹಿಸೊ ಎದೇನ ಖಾಲಿ ಬಿಟ್ಟೀಯಾ, ಒಳ್ಳೆ ಹಾರ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಸಿಂಗಾರ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೆ ಚಂದುಳ್ಳಿ ಚೆಲುವೆ!

ಹಾಲು ಮಾರಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗೊವ್ರು ಪೀತಾಂಬರ ಉಟ್ಕೊಂಡು ಸಿಂಗಾರ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬಗಲಲ್ಲೊ, ತಲೇ ಮೇಲಿನ ಸಿಂಬಿಲೋ ಹಾಲಿನ ಪಾತ್ರೆ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋ ಚಿತ್ರಣನೇ ಒಂಥರ ತಮಾಷಿ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲ… ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಹಾಲ ಮಾರಲಿಕ್ಕೇನೆ ಹೊರಟಿರೊದಾ ಇವರು?

ಯಮುನಾ ತೀರದೊಳಲೆಯುವ ಬಾರೆ
ಹಾಲು ಬೇಕೆ ಹಾಲೆಂದು ಸಖಿ
ಹಾಲನು ಮಾರುವ ನೆವದಿಂದ
ಹರಿಯ ಮೋಹಿಸಿ ಕರೆಯುವ ಬಾರೆ ಸಖಿ

ಹಾ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂತು ನೋಡಿ ವಿಷಯ! ಹಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಗೋವಿಂದ ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡ್ತಾನೆಯೇ? ಅವನೆಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೀದಿಯಲ್ಲೋ, ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲೋ ಆಡ್ತಿರ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅಲೀಬೇಕು, ಹಾಲು ಬೇಕೇ ಹಾಲು ಅಂತ ಕರೀಬೇಕು, ನಾವು ಕರೆಯೋದು ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಅಂತ ಕಾತರಿಸ್ಬೇಕು. ಗೋವಿಂದ ಕೊಳ್ಳೋ, ಬಾರೋ ಅಂತ ನೆನಿಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೆನೀತಾ ನೆನೀತಾ ಅವನ್ನ ಮೋಹಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಕರಿಬೇಕು. ಅದೇ ಅಲ್ವೇನೆ ಸುಖ? ಬಾ ಹೋಗೋಣ, ಮನಮೋಹಕ ಹರಿನ ಮೋಹಿಸಿ ಕರೆಯೋಣ. ನಮ್ಮ ಕರೆ ಕೇಳಿ, ಅವನು ಬಂದ ಕೂಡ್ಲೆ ನಾವು ಚನ್ನಾಗಿ ಕಾಣ್ಬೇಕಲ್ವಾ ಅವನಿಗೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಹಾಲನ್ನ ಮಾರಬೇಕು ಅನ್ನೋದೊಂದು ಕಾರಣ, ಕಾರ್ಯ ಬೇರೇನೇ ಇದೆ!

ಹಾಲ ನಿವೇದಿಸಿ ಆತ್ಮವನರ್ಪಿಸಿ
ಮುಕ್ತಿಯ ಹೊಂದುವ ಸೌಮ್ಯ ಮುಖಿ
ಹಾಲನು ಮಾರಿ ಹರಿಯನು
ಕೊಳ್ಳುವ ನಾವೇ ಧನ್ಯರು ಕಮಲಮುಖಿ

ನಮ್ಮ ಕರೆ ಕೇಳಿ ಅವನು ಬಂದೇ ಬರ್ತಾನೆ. ಅವನು ಬಂದ ಕೂಡ್ಲೇ ನಾವೇನು ಹಾಲು ಮಾರ್ತೀವಿ ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ಯಾ ಮತ್ತೆ? ಇಲ್ವೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹಾಲ ನಿವೇದಿಸೋಣ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸೋಣ! ಹಾಗಾದರೆ ಇದು ಹಾಲು ಮಾರಾಟ ಅಲ್ಲ, ಹಾಲಿನಂತಹ ಶುದ್ಧ, ಮುಗ್ಧ ಆತ್ಮ ನಿವೇದನೆ. ಹಾಲಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮೂಲಕ ಸರ್ವ ಸಮರ್ಪಣೆ! ಆದರೂ ಹಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೀವಿ, ಅದನ್ನ ಅವನು ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಳಿಸಿಬಿಡ್ತಾನೆಯೆ? ಇಲ್ವೇ ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾನೆ! ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಲಾಭ ಇದೆ ಇಲ್ಲಿ.. ಹಾಲು ಮಾರಿ ಹರಿನ ಪಡೀತಿವಿ, ಧನ್ಯರಲ್ಲವೇನೇ ನಾವೇ? ಇಂಥಾ ಲಾಭ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ನಿನಗೆ? ಬೇಗ ನಡಿಯೆ ಮತ್ತೆ ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ.

ನಮ್ಮೀ ಲಾಭವ ಮೀರುವ ಲಾಭವು
ಬೇರೆಲ್ಲಿಹುದೆ ಇಂದುಮುಖಿ
ಬೃಂದಾವನಕೆ ಹಾಲನು ಮಾರಲು
ಹೋಗುವ ಬಾರೆ ಬೇಗ ಸಖಿ

ಕವಿ ಏನೋ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಬೇಗ ಬಾ ಸಖಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾರೆ ಆದರೆ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಆ ತ್ವರೆನ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲ ಅನಿಸ್ತು, ಆದರೆ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಅನಿಸ್ತು  ‘ಬೃಂದಾವನಕೆ ಹಾಲನು ಮಾರಲು ಹೋಗುವ ಬಾರೆ’ ಎಂದಾಗಲೇ ಮನಸ್ಸು ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಆಗಿದೆ ಅಂತ!

ಉಳಿದದ್ದು: ಯೂಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಕೇಳಿದ ಎರಡು ಲಿಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನುಡಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದದ್ದರಿಂದ ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲ ನುಡಿ ಹಾಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಕಣಜದ ಈ ಲಿಂಕಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡಿನ ಪೂರ್ಣಪಾಠವಿದೆ. ಸಖಿಗೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ನುಡಿ ಅಲ್ಲಿದೆ 🙂

ಅದು ಯದಕ ನಿಂದರತದ?

ಅಪ್ಪ, ವಿರಜಾ ಅಕ್ಕಾ ಯಾವ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾಳ?

ಜೆ ಎಸ್ ಎಸ್ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸ್ಕೂಲ್ 

ಜೆ ಎಸ್ ಎಸ್ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸ್ಕೂಲಾ?

ಹೌದು…

ಅದು ಯದಕ ನಿಂದರತದ?

ಯದಕ ನಿಂದರತದ? ಏನ್ ಹಂಗಂದ್ರ?

What does it stand for?

ನನಗೂ ಮತ್ತ ನನ್ನ ನಾಲ್ಕೂ ಮುಕ್ಕಾಲು ವರ್ಷದ ಮಗಗೂ ನಡದ ಈ ಮಾತುಕತಿ ಹಳೇದೊಂದು ಸಂದರ್ಭ ನೆನಪು ಮಾಡಿತು.  ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲಿನ ಮಾತದು. ‘ನಮಗ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಅರ್ಥ ಆಗೋದು ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕನೆ. ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದನ್ನ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ translate ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋತೀವಿ’ ಅಂತ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ಕೇಳಿದೆನೋ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದೆನೋ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ತಲ್ಯಾಗ ಇಳದುಬಿಟ್ತು. ಮುಂದ ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿವಸ  ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಾಗ ಏನು ಓದಿದ್ರು ಅದನ್ನ ಕನ್ನಡಕ್ಕ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿಕೋತ ಕೂತಗೊತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಭ್ಯಾಸ ತಪ್ಪಸಲಿಕ್ಕಿಷ್ಟು   ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಾತು.

ಒಂದು ಹೊಸಾ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯೋ ಕಾಲಕ್ಕ ಆ ಭಾಷೆಯ ಶಬ್ದಗಳು, ವಾಕ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಅಪರಿಚಿತವಿದ್ದಾಗ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿರೋ ತಾಯ್ನುಡಿಯ  ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಭಾಷೆ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋದು ಖರೆ ಅದ. ಆದರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಆ ಹೊಸಾ ಭಾಷೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಭಾಷೆ ಮೂಲಕವೇ ದಕ್ಕತಾ ಇರ್ತದಾ? ನನಗೇನೋ ಹಂಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನಸ್ತದ. ಹೊಸಾ ಭಾಷೆ ಕಲೀತಾ ಕಲೀತಾ ನಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಇಳಿದರೆ ಆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಸಂವಹನ ಕೂಡ ತಾಯ್ನುಡಿಯ ಸಂವಹನದಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾಗ್ತದೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತು ಕಲಿಯೋ ಕಾಲಕ್ಕ ಸುತ್ತಲಿನವರು ಆಡೋದನ್ನ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಶಬ್ದಗಳನ್ನ ಗುರ್ತು ಮಾಡಿಕೋತಾವ, ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನ ಆಡೋ ಬಗೆನ ಗುರ್ತು ಮಾಡಿಕೋತಾವ ಮತ್ತ ಅದರಂತೆನೇ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡಿ ಯಶಸ್ವಿ ಆಗತಾವ ಹೌದಲ್ಲೊ? ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಆ ಭಾಷೆನ ತನ್ನದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೋತ ಹೋಗ್ತಿರತಾವ. ಹೊಸ ಭಾಷೆ ಕಲಿಕೆನೂ ಯಾಕ ಅದೇ ರೀತಿ ಆಗತಿರಬಾರದು?

ನನ್ನ ಮಗನ ವಿಚಾರಗಳು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲೇ ಮೂಡ್ತಿವೆ ಈಗ ಅಂತ ಅನಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ಭಾಳ ದಿವಸ ಆತು. ಇವತ್ತ ಈ ಸಂದರ್ಭದಾಗ ಅದು ಮತ್ತ ಖಾತ್ರಿ ಆತು. ಇದೇ ಮಾತನ್ನ ಕನ್ನಡದಾಗ ಹೆಂಗ ಕೇಳಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು ಇವಗ ಅಂತ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ.

ಅದು ಯದಕ ನಿಂದರತದ ಅಂತ ಕೇಳಬಾರದೋ, ಜೆ ಎಸ್ ಎಸ್ ಅಂದರ ಏನು ಅಥವಾ ಏನರ್ಥ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಕು. ‘What does it mean’ ಅಂದ ಹಂಗ.

Why bring in freedom of expression?

Cartoons in text books? Hmm.. that must be new! We never had any cartoons in our Karnataka state syllabus text books. I was really surprised to read about this Ambedkar cartoon row in NCERT books. IIRC, the NCERT books have always been colorful and attractive. Now they have cartoons too? I had to find out, so did what I always do to find out, Googled it. Found this link which complained that the particular NCERT book in question could be still be seen online. Followed that link and not so surprisingly, the book could still be seen on the link referred to there.

Going through the text in there, I see the context in which the cartoon is inserted. This is not the only cartoon in that chapter. There is another cartoon about Nehru, one about EU and two more about Iraqi constitution. With each of the cartoon there are some questions about what the cartoon conveys. Overall the cartoons seem to have been used effectively to present an opinion and invite the young-adults (these are class-11 kids remember?) to ponder over the opinion expressed and finally, to form their own opinions. The subtext to this particular cartoon in the book could have been better. It essentially says that the constitution forming was going on at ‘snail’s pace’ and only after that asks the questions. Proper context to that may be available in the details, but who reads that first? It’s the cartoon that everyone looks at first.

Many a blogs and web articles been written on this. I’m surprised at the mention of ‘Freedom of Expression‘ in this context. Whether cartoons should be part of school textbooks could have been the issue debated. Instead what we see is this debate on the ‘Freedom of Expression’! If you don’t see anything wrong with that cartoon being there in the textbook, don’t go on arguing about freedom of expression of the cartoonist. Instead, argue on the basis of why (and how), that particular cartoon enhances the learning for the kids. You have a chance to win the debate. If you go on ranting about the freedom of expression, you will loose.  For, the term freedom of expression has been used and abused. While it is important to preserve the freedom of expression, it is also important to recognize the stage where it can be used. An adult is free to smoke or drink on his own volition, but he (or she) can’t advocate the same in school textbooks, can he(/she)? Under the guise of freedom of expression one can bring in any cartoon (or anything for that matter) into school textbooks!

I have read few articles on this and this one from Prajavani seem to be the better one. It covers the context of the cartoon in the textbook as well as the historical context.

(Looking at the book, i think it is a good idea to use cartoons in school textbooks, as long as textbooks remain textbooks and not look like dummy’s guides 🙂 )

ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ…

ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೇನು?

ಆಕರ್ಷಣೆಯೆ? ಅಮಲೆ? ಹದಿಹರೆಯದ ಹುಚ್ಚೆ? ಏನೋ ತಿಳಿಯದ ಉನ್ಮಾದವೆ? ಯಾರೋ ಹೇಳಿದಂತೆ LOVE ಎಂದರೆ Loss Of Valuable Energy ಯೆ? ಅದೊಂದು ಕೆಮಿಕಲ್ ರಿಯಾಕ್ಶನ್ನೇ ಅಥವಾ (ಅತಿ) ಭಾವುಕತೆಯ ಉತ್ಪನ್ನವೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಿಸಿನೆಸ್ ಆಪರ್ಚುನಿಟಿಯೆ? ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ವಸ್ತು ಕೊಡುವ ಸುಖಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರೆ? ಅದೊಂದು ಚಟವೆ? ಅಥವಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೆ?”

‘Love is a verb.’ ಸ್ಟೀವನ್ ಕೋವಿಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೋ ಓದಿದ್ದು. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಏನು ಎನ್ನುವದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮಂಜಸ ಉತ್ತರ ಅದೇ ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ನೀವೇನಂತೀರಿ?

Happy Valentines Day!!