ಹಯವದನ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಲಕ್ಷುಮಿಗೆ…

ರಾಗ: ಪಂತುರಾವಳಿ ಧ್ರುವ ತಾಳ

ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀರೆ ಸುರರೊಳು ಸುಭಗನಿಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನಿ ಸುಗುಣನಿಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀರೆ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮರಾಯಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನಿ ಸುರಪ್ರಿಯಗೆ || ಶೋಭಾನೆ || ಪ ||

ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರ ಚರಣಕ್ಕೆ ಶರಣೆಂಬೆ
ಪಕ್ಷಿವಾಹನ್ನಗೆರಗುವೆ
ಪಕ್ಷಿವಾಹನ್ನಗೆರಗುವೆ ಅನುದಿನ
ರಕ್ಷಿಸಲಿ ನಮ್ಮ ವಧೂವರರ ||

ಪಾಲಸಾಗರವನ್ನು ಲೀಲೆಯಲಿ ಕಡೆಯಲು
ಬಾಲೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಉದಿಸಿದಳು
ಬಾಲೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಉದಿಸಿದಳಾ ದೇವಿ
ಪಾಲಿಸಲಿ ನಮ್ಮ ವಧೂವರರ ||

ಬೊಮ್ಮನ ಪ್ರಳಯದಲಿ ತನ್ನರಸಿಯೊಡಗೂಡಿ
ಸುಮ್ಮನೆಯಾಗಿ ಮಲಗಿರ್ದ
ನಮ್ಮ ನಾರಾಯಣಗು ಈ ರಮ್ಮೆಗಡಿಗಡಿಗು
ಜನ್ಮವೆಂಬುದು ಅವತಾರ ||

ಕಂಬುಕಂಠದ ಸುತ್ತ ಕಟ್ಟಿದ ಮಂಗಳಸೂತ್ರ
ಅಂಬುಜವೆರಡು ಕರಯುಗದಿ
ಅಂಬುಜವೆರಡು ಕರಯುಗದಿ ಧರಿಸಿ ಪೀ |
ತಾಂಬರವನ್ನುಟ್ಟು ಮೆರೆದಳು ||

ಒಂದು ಕರದಿಂದ ಅಭಯವನೀವಳೆ ಮ
ತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ವರಗಳ
ಕುಂದಿಲ್ಲದಾನಂದಸಂದೋಹ ಉಣಿಸುವ
ಇಂದಿರೆ ನಮ್ಮ ಸಲಹಲಿ ||

ಪೊಳೆವ ಕಾಂಚಿಯ ದಾಮ ಉಲಿವ ಕಿಂಕಿಣಿಗಳು
ನಲಿವ ಕಾಲಂದುಗೆ ಘಲಕೆನಲು
ನಳನಳಿಸುವ ಮುದ್ದುಮೊಗದ ಚೆಲುವೆ ಲಕ್ಷುಮಿ
ಸಲಹಲಿ ನಮ್ಮ ವಧೂವರರ ||

ರನ್ನದ ಮೊಲೆಗಟ್ಟು ಚಿನ್ನದಾಭರಣಗಳ
ಚೆನ್ನೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಧರಿಸಿದಳೆ
ಚೆನ್ನೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಧರಿಸಿದಳಾ ದೇವಿ ತನ್ನ
ಮನ್ನೆಯ ವಧೂವರರ ಸಲಹಲಿ ||

ಕುಂಭಕುಚದ ಮೇಲೆ ಇಂಬಿಟ್ಟ ಹಾರಗಳು
ತುಂಬಿಗುರುಳ ಮುಖಕಮಲ
ತುಂಬಿಗುರುಳ ಮುಖಕಮಲದ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಜಗ
ದಂಬೆ ವಧೂವರರ ಸಲಹಲಿ ||

ಮುತ್ತಿನ ಓಲೆಯನಿಟ್ಟಳೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ
ಕಸ್ತೂರಿತಿಲಕ ಧರಿಸಿದಳೆ
ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕ ಧರಿಸಿದಳಾ ದೇವಿ ಸ
ರ್ವತ್ರ ವಧೂವರರ ಸಲಹಲಿ ||

ಅಂಬುಜನಯನಗಳ ಬಿಂಬಾಧರದ ಶಶಿ
ಬಿಂಬದಂತೆಸೆವ ಮೂಗುತಿಮಣಿ
ಬಿಂಬದಂತೆಸೆವ ಮೂಗುತಿಮಣಿಯ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ
ಉಂಬುದಕೀಯಲಿ ವಧೂವರರ್ಗೆ ||

ಮುತ್ತಿನಕ್ಷತೆಯಿಟ್ಟು ನವರತ್ನದ ಮುಕುಟವ
ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದಳೆ
ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದಳಾ ದೇವಿ ತನ್ನ
ಭಕ್ತಿಯ ಜನರ ಸಲಹಲಿ ||

ಕುಂದ ಮಂದಾರ ಜಾಜಿ ಕುಸುಮಗಳ ವೃಂದವ
ಚೆಂದದ ತುರುಬಿಲಿ ತುರುಬಿದಳೆ
ಕುಂದಣವರ್ಣದ ಕೋಮಲೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಕೃಪೆ
ಯಿಂದ ವಧೂವರರ ಸಲಹಲಿ||

ಎಂದೆಂದೂ ಬಾಡದ ಅರವಿಂದದ ಮಾಲೆಯ
ಇಂದಿರೆ ಪೊಳೆವ ಕೊರಳಲ್ಲಿ
ಇಂದಿರೆ ಪೊಳೆವ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದಳೆ ಅವ
ಳಿಂದು ವಧೂವರರ ಸಲಹಲಿ ||

ದೇವಾಂಗ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲು ಹೊದ್ದಿಕೆಯ
ಭಾವೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಧರಿಸಿದಳೆ
ಭಾವೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಧರಿಸಿದಳಾ ದೇವಿ ತನ್ನ
ಸೇವಕ ಜನರ ಸಲಹಲಿ ||

ಈ ಲಕ್ಷುಮಿದೇವಿಯ ಕಾಲುಂಗುರ ಘಲಕೆನಲು
ಲೋಲಾಕ್ಷಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಡೆತಂದಳು
ಸಾಲಾಗಿ ಕುಳ್ಳಿರ್ದ ಸುರರ ಸಭೆಯ ಕಂಡು
ಆಲೋಚಿಸಿದಳು ಮನದಲ್ಲಿ ||

ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಕುಂದ ತಾನೆ ಪೇಳುವದಕ್ಕೆ
ಮನ್ನದಿ ನಾಚಿ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ
ತನ್ನಾಮದಿಂದಲಿ ಕರೆಯದೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ
ಉನ್ನತ ದೋಷಗಳನೆಣಿಸಿದಳು ||

ಕೆಲವರು ತಲೆಯೂರಿ ತಪಗಯ್ದು ಪುಣ್ಯವ
ಗಳಿಸಿದ್ದರೇನೂ ಫಲವಿಲ್ಲ
ಜ್ವಲಿಸುವ ಕೋಪದಿ ಶಾಪವ ಕೊಡುವರು
ಲಲನೆಯನಿವರು ಒಲಿಸುವರೇ ||

ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನೋದಿ ದುರ್ಲಭ ಜ್ಞಾನವ
ಕಲ್ಲಿಸಿ ಕೊಡುವ ಗುರುಗಳು
ಬಲ್ಲಿದ ಧನಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿವರಿಬ್ಬರು
ಸಲ್ಲದ ಪುರೋಹಿತಕೊಳಗಾದರು ||

ಕಾಮನಿರ್ಜಿತನೊಬ್ಬ ಕಾಮನಿಗೆ ಸೋತೊಬ್ಬ
ಭಾಮಿನಿಯ ಹಿಂದೆ ಹಾರಿದವ
ಕಾಮಾಂಧನಾಗಿ ಮುನಿಯ ಕಾಮಿನಿಗೆಯ್ದಿದನೊಬ್ಬ
ಕಾಮದಿ ಗುರುತಲ್ಪಗಾಮಿಯೊಬ್ಬ ||

ನಶ್ವರೈಶ್ವರ್ಯವ ಬಯಸುವನೊಬ್ಬ ಪರ
ರಾಶ್ರಯಿಸಿ ಬಾಳುವ ಈಶ್ವರನೊಬ್ಬ
ಹಾಸ್ಯವ ಮಾಡಿ ಹಲ್ಲ ಉದುರಿಸಿಕೊಂಡವನೊಬ್ಬ ಅ
ದೃಶ್ಯಾಂಘ್ರಿಯೊಬ್ಬ ಒಕ್ಕಣ್ಣನೊಬ್ಬ ||

ಮಾವನ ಕೊಂದೊಬ್ಬ ಮರುಳಾಗಿಹನು ಗಡ
ಹಾರ್ವನ ಕೊಂದೊಬ್ಬ ಬಳಲಿದ
ಜೀವರ ಕೊಂದೊಬ್ಬ ಕುಲಗೇಡೆಂದೆನಿಸಿದ
ಶಿವನಿಂದೊಬ್ಬ ಬಯಲಾದ ||

ಧರ್ಮವುಂಟೊಬ್ಬನಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ
ಅಮ್ಮಮ್ಮ ತಕ್ಕ ಗುಣವಿಲ್ಲ
ಕ್ಷಮ್ಮೆಯ ಬಿಟ್ಟೊಬ್ಬ ನರಕದಲಿ ಜೀವರ
ಮರ್ಮವ ಮೆಟ್ಟಿ ಕೊಲಿಸುವ ||

ಖಳನಂತೆ ಒಬ್ಬ ತನಗೆ ಸಲ್ಲದ ಭಾಗ್ಯವ
ಬಲ್ಲಿದಗಂಜಿ ಬರಿಗೈದ
ದುರ್ಲಭ ಮುಕ್ತಿಗೆ ದೂರವೆಂದೆನಿಸುವ ಪಾ
ತಾಳ ತಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ಗಡ ||

ಎಲ್ಲರಾಯುಷ್ಯವ ಶಿಂಶುಮಾರದೇವ
ಸಲ್ಲೀಲೆಯಿಂದ ತೊಲಗಿಸುವ
ಒಲ್ಲೆ ನಾನಿವರ ನಿತ್ಯ ಮುತ್ತೈದೆಯೆಂದು
ಬಲ್ಲವರೆನ್ನ ಭಜಿಸುವರು ||

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣದಿಂದ ಕಟ್ಟುವಡೆದ ನಾನಾ
ವಿಕೃತಿಗೊಳಗಾಗಿ ಭವದಲ್ಲಿ
ಸುಖದುಃಖವುಂಬ ಬೊಮ್ಮಾದಿ ಜೀವರು
ದುಃಖಕ್ಕೆ ದೂರಳೆನಿಪ ಎನಗೆಣೆಯೆ ||

ಒಬ್ಬನವನ ಮಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬನವನ ಮೊಮ್ಮ
ಒಬ್ಬನವನಿಗೆ ಶಯನಾಹ
ಒಬ್ಬನವನ ಪೊರುವ ಮತ್ತಿಬ್ಬರವನಿಗಂಜಿ
ಅಬ್ಬರದಲಾವಾಗ ಸುಳಿವರು ||

ಒಬ್ಬನವನ ನಾಮಕಂಜಿ ಬೆಚ್ಚುವ ಗಡ
ಸರ್ಬರಿಗಾವ ಅಮೃತವ
ಸರ್ಬರಿಗಾವ ಅಮೃತವನುಣಿಸುವ ಅವ
ನೊಬ್ಬನೆ ನಿರನಿಷ್ಟ ನಿರವದ್ಯ ||                                ||೨೭||

ನಿರನಿಷ್ಟ ನಿರವದ್ಯ ಎಂಬ ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥವ
ಒರೆದು ನೋಡಲು ನರಹರಿಗೆ
ನರಕಯಾತನೆ ಸಲ್ಲ ದುರಿತಾತಿದೂರನಿಗೆ
ಮರುಳ ಮನ ಬಂದಂತೆ ನುಡಿಯದಿರು                       ||೨೮||

ಒಂದೊಂದು ಗುಣಗಳು ಇದ್ದಾವು ಇವರಲ್ಲಿ
ಸಂದಣಿಸಿವೆ ಬಹುದೋಷ
ಕುಂದೆಳ್ಳಷ್ಟಿಲ್ಲದ ಮುಕುಂದನೆ ತನಗೆಂದು
ಇಂದಿರೆ ಪತಿಯ ನೆನೆದಳು ||

ದೇವರ್ಷಿ ವಿಪ್ರರ ಕೊಂದು ತನ್ನುದರದೊಳಿಟ್ಟು
ತೀವಿರ್ದ ಹರಿಗೆ ದುರಿತವ
ಭಾವಜ್ಞರೆಂಬರೆ ಆಲದೆಲೆಯ ಮೇಲೆ
ಶಿವನ ಲಿಂಗವ ನಿಲಿಸುವರೆ ||

ಹಸಿ ತೃಷೆ ಜರೆ ಮರಣ ರೋಗರುಜಿನಗಳೆಂಬ
ಅಸುರ ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಭಯವೆಂಬ
ವ್ಯಸನ ಬರಬಾರದು ಎಂಬ ನಾರಯಣನಿಗೆ
ಪಶು ಮೊದಲಾಗಿ ನೆನೆಯದು ||

ತಾ ದುಃಖಿಯಾದರೆ ಸುರರಾರ್ತಿಯ ಕಳೆದು
ಮೋದವೀವುದಕ್ಕೆ ಧರೆಗಾಗಿ
ಮಾಧವ ಬಾಹನೆ ಕೆಸರೊಳು ಮುಳುಗಿದವ ಪರರ
ಬಾಧಿಪ ಕೆಸರ ಬಿಡಿಸುವನೆ ||

ಬೊಮ್ಮನಾಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವಗೆ ಲಯವುಂಟೆ
ಜನ್ಮ ಲಯವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ
ಅಮ್ಮಿಯನುಣಿಸಿದ್ದ ಯಶೋದೆಯಾಗಿದ್ದಳೆ
ಅಮ್ಮ ಇವಗೆ ಹಸಿ ತೃಷೆಯುಂಟೆ ||

ಆಗ ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತು ಪೂಜಿಸುವ
ಯೋಗಿಗಳುಂಟೇ ಧನಧಾನ್ಯ
ಆಗ ದೊರಕೊಂಬುದೆ ಪಾಕ ಮಾಡುವ ವಹ್ನಿ ಮ
ತ್ತಾಗಲೆಲ್ಲಿಹುದು ವಿಚಾರಿಸಿರೋ ||

ರೋಗವನೀವ ವಾತ ಪಿತ್ತ ಶ್ಲೇಷ್ಮ
ಆಗ ಕೂಡುವುದೇ ರಮೆಯೊಡನೆ
ಭೋಗಿಸುವವಗೆ ದುರಿತವ ನೆನೆವರೆ
ಈ ಗುಣನಿಧಿಗೆ ಎಣೆಯುಂಟೆ ||

ರಮ್ಮೆದೇವಿಯರನಪ್ಪಿಕೊಂಡಿಪ್ಪುದು
ರಮ್ಮೆಯರಸಗೆ ರತಿ ಕಾಣಿರೋ
ಅಮ್ಮೋಘ ವೀರ್ಯವು ಚಲಿಸಿದರೆ ಪ್ರಳಯದಲಿ
ಕುಮ್ಮಾರರ್ ಯಾಕೆ ಜನಿಸರು ||

ಏಕತ್ರ ನಿರ್ಣೀತ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥ ಪರತ್ರಾಪಿ
ಬೇಕೆಂಬ ನ್ಯಾಯವ ತಿಳಿದುಕೊ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಬ್ಬನೆ ಸರ್ವದೋಷಕ್ಕೆ ಸಿ
ಲುಕನೆಂಬುದು ಸಲಹಲಿಕೆ

ಎಲ್ಲ ಜಗವ ನುಂಗಿ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡವಗೆ
ಸಲ್ಲದು ರೋಗರುಜಿನವು
ಬಲ್ಲ ವೈದ್ಯರ ಕೇಳಿ ಅಜೀರ್ತಿಮೂಲವಲ್ಲ
ದಿಲ್ಲ ಸಮಸ್ತ ರುಜಿನವು ||

ಇಂಥಾ ಮೂರುತಿಯ ಒಳಗೊಂಬ ನರಕ ಬಹು
ಭ್ರಾಂತ ನೀನೆಲ್ಲಿಂದ ತೋರಿಸುವೆಲೋ
ಸಂತೆಯ ಮರುಳ ಹೊಗೆಲೋ ನಿನ್ನ ಮಾತ
ಸಂತರು ಕೇಳಿ ಸೊಗಸರು ||

ಶ್ರೀನಾರಾಯಣರ ಜನನೀಜನಕರ
ನಾನೆಂಬ ವಾದೀ ನುಡಿಯೆಲೋ
ಜಾಣರದರಿಂದರಿಯ ಮೂಲರೂಪವ ತೋರಿ
ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಅವತಾರ ||

ಅಂಬುಧಿಯ ಉದಕದಲಿ ಒಡೆದು ಮೂಡಿದ ಕೂರ್ಮ
ನೆಂಬ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಿತನಾರು
ಎಂಬ ಶೀಹರಿಯ ಪಿತನಾರು ಅದರಿಂದ ಸ್ವ
ಯಂಭುಗಳೆಲ್ಲ ಅವತಾರ ||

ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಲಿ ದೇವನವತರಿಸಿದ
ಭಾವವನು ಬಲ್ಲ ವಿವೇಕಿಗಳು
ಈ ವಸುಧೆಯೊಳಗೆ ಕೃಷ್ಣಗೆ ಜನ್ಮವ
ಆವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿವೆಯೋ ||

ಆವಳಿಸುವಾಗ ಯಶೋದಾದೇವಿಗೆ
ದೇವ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿದ್ದ
ಭುವನವನೆಲ್ಲ ತೋರಿದುದಿಲ್ಲವೇ
ಆ ವಿಷ್ಣು ಗರ್ಭದೊಳಡುಗುವನೆ ||

ಆನೆಯ ಮಾನದಲಿ ಅಡಗಿಸಿದವರುಂಟೆ
ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಅಜಾಂಡವ
ಅಣು ರೋಮಕೂಪದಲಿ ಆಳ್ದ ಶ್ರೀಹರಿಯ
ಜನನೀಜಠರವು ಒಳಗೊಂಬುದೆ ||

ಅದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜನ್ಮವೆಂಬುದು ಸಲ್ಲ
ಮದನನಿವನ ಕುಮಾರನು
ಕದನದಿ ಕಣೆಗಳ ಇವನೆದೆಗೆಸೆವನೆ
ಸುದತೇರಿಗಿವನಿಂತು ಸಿಲುಕುವನೆ ||

ಅದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪರನಾರೀಸಂಗವ ಕೋ
ವಿದರಾದ ಬುಧರು ನುಡಿವರೆ
ಸದರವೆ ಈ ಮಾತು ಸರ್ವವೇದಂಗಳು
ಮುದದಿಂದ ತಾವು ಸ್ತುತಿಸುವುವು ||

ಎಂದ ಭಾಗವತದ ಚೆಂದದ ಮಾತನು
ಮಂದಮಾನವ ಮನಸಿಗೆ
ತಂದುಕೊ ಜಗಕ್ಕೆ ಕೈವಲ್ಯವೀವ ಮು
ಕುಂದಗೆ ಕುಂದು ಕೊರತೆ ಸಲ್ಲ ||

ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಚಿತ್ತ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಎರಗುವದೆ
ಅರ್ತಿಯಿಂದರ್ಚಿಸಿದ ಗೋಕುಲದ ಕನ್ಯೆಯರ
ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ ಬೆರೆತಿದ್ದ ||

ಹತ್ತು ಮತ್ತಾರುಸಾಸಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ
ಹತ್ತು ಹತ್ತೆನಿಪ ಕ್ರಮದಿಂದ
ಪುತ್ರರ ವೀರ್ಯದಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರುಂಟೆ
ಅರ್ತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಹರಿಗಿದು ||

ರೋಮ ರೋಮಕೂಪ ಕೋಟಿ ವೃಕಂಗಳ
ನಿರ್ಮಿಸಿ ಗೋಪಾಲರ ತೆರಳಿಸಿದ
ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಸೃಜಿಸುವ ಮ
ಹಿಮ್ಮೆ ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಸಲಹಲಿಕೆ ||

ಮಣ್ಣನೇಕೆ ಮೆದ್ದೆಯೆಂಬ ಯಶೋದೆಗೆ
ಸಣ್ಣ ಬಾಯೊಳಗೆ ಜಗಂಗಳ
ಕಣ್ಣಾರೆ ತೋರಿದ ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ
ಘನ್ನತೆ ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಸಲಹಲಿಕೆ ||

ನಾರದ ಸನಕಾದಿ ಮೊದಲಾದ ಯೋಗಿಗಳು
ನಾರಿಯರಿಗೆ ಮರುಳಾಹರೆ
ಓರಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಡಿಗಡಿಗೆರಗುವರೆ
ಆರಾಧಿಸುತ್ತ ಭಜಿಸುವರೆ ||

ಅಂಬುಜಸಂಭವ ತ್ರಿಯಂಬಕ ಮೊದಲಾದ
ನಂಬಿದವರಿಗೆ ವರವಿತ್ತ
ಸಂಭ್ರಮದ ಸುರರು ಎಳ್ಳಷ್ಟು ಕೋಪಕ್ಕೆ
ಇಂಬಿದ್ದರಿವನ ಭಜಿಸುವರೆ ||

ಆವನುಂಗುಷ್ಠವ ತೊಳೆದ ಗಂಗಾದೇವಿ
ಪಾವನಳೆನಿಸಿ ಮೆರೆಯಳೆ
ಜೀವನ ಸೇರುವ ಪಾಪವ ಕಳೆವಳು
ಈ ವಾಸುದೇವಗೆ ಎಣೆಯುಂಟೆ ||

ಕಿಲ್ಬಿಷವಿದ್ದರೆ ಅಗ್ರಪೂಜೆಯನು
ಸರ್ಬರಾಯರ ಸಭೆಯೊಳಗೆ
ಉಬ್ಬಿದ ಮನದಿಂದ ಧರ್ಮಜ ಮಾಡುವನೆ
ಕೊಬ್ಬದಿರೆಲೋ ಪರವಾದಿ ||

ಸಾವಿಲ್ಲದ ಹರಿಗೆ ನರಕಯಾತನೆ ಸಲ್ಲ
ಜೀವಂತರಿಗೆ ನರಕದಲಿ
ನೋವನೀವನು ನಿಮ್ಮ ಯಮದೇವನು
ಗೋವ ನೀ ಹರಿಯ ಗುಣವರಿಯ ||

ನರಕವಾಳುವ ಯಮಧರ್ಮರಾಯ ತನ್ನ
ನರಜನ್ಮದೊಳಗೆ ಪೊರಳಿಸಿ
ಮರಳಿ ತನ್ನರಕದಲಿ ಪೊರಳಿಸಿ ಕೊಲುವನು
ಕುರು ನಿನ್ನ ಕುಹಕ ಕೊಳದಲಿ ||

ಬೊಮ್ಮನ ನೂರು ವರ್ಷ ಪರಿಯಂತ ಪ್ರಳಯದಲಿ
ಸುಮ್ಮನೆಯಾಗಿ ಮಲಗಿಪ್ಪ
ನಮ್ಮ ನಾರಾಯಣಗೆ ಹಸಿ ತೃಷೆ ಜರಾಮರಣ ದು
ಷ್ಕರ್ಮದುಃಖಂಗಳು ತೊಡಸುವರೆ ||

ರಕ್ಕಸರಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗಾಯವಡೆಯದ
ಅಕ್ಷಯ ಕಾಯದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ತುಚ್ಛ ಯಮಭಟರ ಶಸ್ತ್ರಕಳಕುವನಲ್ಲ
ಹುಚ್ಚ ನೀ ಹರಿಯ ಗುಣವರಿಯ ||

ಕಿಚ್ಚ ನುಂಗಿದನು ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು
ತುಚ್ಛ ನರಕದೊಳು ಅನಲನಿಗೆ
ಬೆಚ್ಚುವನಲ್ಲ ಅದರಿಂದವಗೆ ನರಕ
ಮೆಚ್ಚುವರಲ್ಲ ಬುಧರೆಲ್ಲ ||

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯ ತಾಳ್ದ ವೀರ ಭಟ
ರಣರಂಗದಲಿ ಕ್ಷಮಿಸುವನೆ
ಅಣುವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಿತಕೆ ಮನದೊಳಗಿನ ಕೃಷ್ಣ
ಮುನಿವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಹತ್ತಾಹ ||

ತಾಯ ಪೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮೂಲ ರೂಪವ ತೋರಿ
ಆಯುಧ ಸಹಿತ ಪೊರವಂಟ
ನ್ಯಾಯಕೋವಿದರು ಪುಟ್ಟಿದನೆಂಬರೆ
ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬಗಳದಿರು ||

ಉಟ್ಟ ಪೀತಾಂಬರ ತೊಟ್ಟ ಭೂಷಣಂಗಳು
ಇಟ್ಟ ನವರತ್ನದ ಕಿರೀಟವು
ಮೆಟ್ಟಿದ ಕುರುಹ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಶ್ರೀ
ವಿಠ್ಠಲ ಪುಟ್ಟಿದನೆನಬಹುದೆ ||

ಋಷಭ್ಹಂಸಮೇಷಮಹಿಷಮೂಷಿಕವಾಹನವೇರಿ ಮಾ
ನಿಸರಂತೆ ಸುಳಿವ ಸುರರೆಲ್ಲ
ಎಸೆವ ದೇವೇಶಾನರ ಸಹಸಕ್ಕೆ ಮಣಿದರು
ಕುಸುಮನಾಭನಿಗೆ ಸರಿಯುಂಟೆ ||

ಒಂದೊಂದು ಗುಣಗಳು ಇದ್ದಾವು ಇವರಲ್ಲಿ
ಸಂದಣಿಸಿವೇಕೋ ಬಹು ದೋಷ
ಕುಂದೆಳ್ಳಿಷ್ಟಿಲ್ಲದ ಮುಕುಂದನೆ ತನಗೆಂದು
ಇಂದಿರೆ ಪತಿಯ ನೆನೆದಳು ||

ಇಂತು ಚಿಂತಿಸಿ ರಮೆ ಸಂತ ರಾಮನ ಪದವ
ಸಂತೋಷ ಮನದಿ ನೆನೆವುತ್ತ
ಸಂತೋಷಮನದಿ ನೆನೆವುತ್ತ ತನ್ನ ಶ್ರೀ
ಕಾಂತನಿದ್ದೆಡೆಗೆ ನಡೆದಳು ||

ಕಂದರ್ಪಕೋಟಿಗಳ ಗೆಲುವ ಸೌಂದರ್ಯದ
ಚೆಂದವಾಗಿದ್ದ ಚೆಲುವನ
ಇಂದಿರೆ ಕಂಡು ಇವನೆ ತನಗೆ ಪತಿ
ಯೆಂದವನ ಬಳಿಗೆ ನಡೆದಳು ||

ಇತ್ತರದ ಸುರರ ಸುತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಲಕ್ಷ್ಮಿ
ಚಿತ್ತವ ಕೊಡದೆ ನಸುನಗುತ
ಚಿತ್ತವ ಕೊಡದೆ ನಸುನಗುತ ಬಂದು ಪುರು
ಷೋತ್ತಮನ ಕಂಡು ನಮಿಸಿದಳು ||

ನಾನಾ ಕುಸುಮಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಯ
ಶ್ರೀನಾರಿ ತನ್ನ ಕರದಲ್ಲಿ
ಪೀನಕಂಧರದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮರಾಯನ ಕೊರ
ಳೀನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ನಮಿಸಿದಳು ||

ಉಟ್ಟ ಪೊಂಬಟ್ಟೆಯು ತೊಟ್ಟಾಭರಣಂಗಳು
ಇಟ್ಟ ನವರತ್ನದ ಮುಕುಟವು
ದುಷ್ಟಮರ್ದನವೆಂಬ ಕಡೆಯ ಪೆಂಡೆಗಳ
ವಟ್ಟಿದ್ದ ಹರಿಗೆ ವಧುವಾದಳು ||

ಕೊಂಬು ಚೊಂಬು ಕಹಳೆಗಳು ತಾಳಮದ್ದಳೆಗಳು
ತಂಬಟೆ ಭೇರಿ ಪಟಹಗಳು
ಭೋಂ ಭೋಂ ಎಂಬ ಶಂಖ ಡೊಳ್ಳು ಮೌರಿಗಳು
ಅಂಬುಧಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲೆಸೆದುವು ||

ಅರ್ಘ್ಯಪಾದ್ಯಾಚಮನ ಮೊದಲಾದ ಷೋಡಶಾ
ನರ್ಘ್ಯ ಪೂಜೆಯಿತ್ತನಳಿಯಂಗೆ
ಒಗ್ಗಿದ ಮನದಿಂದ ಧಾರೆಯೆರೆದನೆ ಸಿಂಧು
ಸದ್ಗತಿಯಿತ್ತು ಸಲಹೆಂದ ||

ವೇದೋಕ್ತ ಮಂತ್ರ ಪೇಳಿ ವಸಿಷ್ಠ ನಾರದ ಮೊದ
ಲಾದ ಮುನೀಂದ್ರರು ಮುದದಿಂದ
ವಧೂವರರ ಮೇಲೆ ಶೋಭನದಕ್ಷತೆಯನು
ಮೋದವೀವುತ್ತ ತಳಿದರು ||

ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಂಬರದಿ ದುಂದುಭಿ ಮೊಳಗಲು
ತುಂಬುರು ನಾರದರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ
ತುಂಬುರು ನಾರದರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ ಪಾಡಿದರು ಪೀ
ತಾಂಬರಧರನ ಮಹಿಮೆಯ ||

ದೇವನಾರಿಯರೆಲ್ಲ ಬಂದೊದಗಿ ಪಾಠಕರು
ಓವಿ ಪಾಡುತ್ತ ಕುಣಿದರು
ದೇವತರುವಿನ ಹೂವಿನ ಮಳೆಗಳ
ಶ್ರೀವರನ ಮೇಲೆ ಕರೆದರು ||                                  ||೭೫||

ಮುತ್ತುರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೆತ್ತಿಸಿದ ಹಸೆಯ ನವ
ರತ್ನಮಂಟಪದಿ ಪಸರಿಸಿ
ರತ್ನಮಂಟಪದಿ ಪಸರಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ
ಮುತ್ತೈದೆಯರೆಲ್ಲ ಕರೆದರು ||

ಶೇಷಶಯನನೇ ಬಾ ದೋಷದೂರನೆ ಬಾ
ಭಾಸುರಕಾಯ ಹರಿಯೆ ಬಾ
ಭಾಸುರಕಾಯ ಹರಿಯೆ ಬಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವಿ
ಲಾಸದಿಂದೆಮ್ಮ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಕಂಜಲೋಚನನೆ ಬಾ ಮಂಜುಳಮೂರ್ತಿಯೆ ಬಾ
ಕುಂಜರವರದಾಯಕನೆ ಬಾ
ಕುಂಜರವರದಾಯಕನೆ ಬಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ನಿ
ರಂಜನ ನಮ್ಮ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಲದೆಲೆಯ ಮೇಲೆ
ಶ್ರೀದೇವಿಯರೊಡನೆ ಪವಡಿಸಿದ
ಶ್ರೀದೇವಿಯರೊಡನೆ ಪವಡಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ಮೋದದಿಂದೆಮ್ಮ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಆದಿಕಾರಣನಾಗಿ ಆಗ ಮಲಗಿದ್ದು
ಮೋದ ಜೀವರ ತನ್ನ ಉದರದಲಿ
ಮೋದ ಜೀವರ ತನ್ನುದರದಲಿ ಇಂಬಿಟ್ಟ ಅ
ನಾದಿ ಮೂರುತಿಯೇ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಚಿನ್ಮಯನೆನಿಪ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋ
ತಿರ್ಮಯವಾದ ಪದ್ಮದಲಿ
ರಮ್ಮೆಯರೊಡಗೂಡಿ ರಮಿಸುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ನಾನಾವತಾರದಲಿ ನಂಬಿದ ಸುರರಿಗೆ
ಆನಂದವೀವ ಕರುಣಿ ಬಾ
ಆನಂದವೀವ ಕರುಣಿ ಬಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ಶ್ರೀನಾರಿಯರೊಡನೆ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಬೊಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರನ್ನಪೀಠದಿ ಕುಳಿತು
ಒಮ್ಮನದಿ ನೇಹವ ಮಾಡುವ
ನಿರ್ಮಲ ಪೂಜೆಯ ಕೈಗೊಂಬ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪ
ರಮ್ಮ ಮೂರುತಿಯೆ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಿದೇವಿಯಾಗ
ಲಿಕ್ಕಿ ಬಡಿಸಿದ ರಸಾಯನವ
ಸಕ್ಕರೆಗೂಡಿದ ಪಾಯಸ ಸವಿಯುವ
ರಕ್ಕಸವೈರಿಯೆ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ರುದ್ರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಣಿದೇವಿಯರು
ಭದ್ರಮಂಟಪದಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ
ಸ್ವಾದ್ವನ್ನಂಗಳ ಬಡಿಸಲು ಕೈಗೊಂಡ
ಮುದ್ದು ನರಸಿಂಹ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಗರುಡನ ಮೇಲೇರಿ ಗಗನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ
ತರತರದಿ ಸ್ತುತಿಪ ಸುರಸ್ತ್ರೀಯರ
ಮೆರೆವ ಗಂಧರ್ವರ ಗಾನವ ಸವಿಯುವ
ನರಹರಿ ನಮ್ಮ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ನಿಮ್ಮಣ್ಣನ ಮನೆಯ ಸುಧರ್ಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ
ಉಮ್ಮೆಯರಸ ನಮಿಸಿದ
ಧರ್ಮರಕ್ಷಕನೆನಿಪ ಕೃಷ್ಣ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪ
ರಮ್ಮ ಮೂರುತಿಯೆ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಇಂದ್ರನ ಮನೆಗ್ಹೋಗಿ ಅದಿತಿಗೆ ಕುಂಡಲವಿತ್ತು
ಅಂದದ ಪೂಜೆಯ ಕೈಗೊಂಡು
ಅಂದದ ಪೂಜೆಯ ಕೈಗೊಂಡು ಸುರತರುವ
ಇಂದಿರೆಗಿತ್ತ ಹರಿಯೆ ಬಾ ||

ನಿಮ್ಮ ನೆನೆವ ಮುನಿಹೃದಯದಲಿ ನೆಲೆಸಿದ
ಧರ್ಮರಕ್ಷಕನೆನಿಸುವ
ಸಮ್ಮತವಾಗಿದ್ದ ಪೂಜೆಯ ಕೈಗೊಂಡ ನಿ
ಸ್ಸೀಮ ಮಹಿಮ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಮುತ್ತಿನ ಸತ್ತಿಗೆ ನವರತ್ನದ ಚಾಮರ
ಸುತ್ತ ನಲಿವ ಸುರಸ್ತ್ರೀಯರ
ನೃತ್ಯವ ನೋಡುತ ಚಿತ್ರವಾದ್ಯಂಗಳ ಸಂ
ಪತ್ತಿನ ಹರಿಯೆ ಹಸೆಗೆ ಬಾ ||

ಎನಲು ನಗುತ ಬಂದು ಹಸೆಯ ಮೇಲೆ
ವನಿತೆ ಲಕ್ಷುಮಿಯೊಡಗೂಡಿ
ಅನಂತವೈಭವದಿ ಕುಳಿತ ಕೃಷ್ಣಗೆ ನಾಲ್ಕು
ದಿನದುತ್ಸವವ ನಡೆಸಿದರು ||

ಅತ್ತೇರೆನಿಪ ಗಂಗೆ ಯಮುನೆ ಸರಸ್ವತಿ ಭಾ
ರತಿ ಮೊದಲಾದ ಸುರಸ್ತ್ರೀಯರು
ಮುತ್ತಿನಕ್ಷತೆಯನು ಶೋಭಾನವೆನುತಲಿ ತಮ್ಮ
ಅರ್ತಿಯಳಿಯಗೆ ತಳಿದರು ||

ರತ್ನದಾರತಿಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತನೆ ತುಂಬಿ
ಮುತ್ತೈದೆಯರೆಲ್ಲ ಧವಳದ
ಮುತ್ತೈದೆಯರೆಲ್ಲ ಧವಳದ ಪದನ ಪಾ
ಡುತ್ತಲೆತ್ತಿದರೆ ಸಿರಿವರಗೆ ||

ಬೊಮ್ಮ ತನ್ನರಸಿ ಕೂಡೆ ಬಂದೆರಗಿದ
ಉಮ್ಮೆಯರಸ ನಮಿಸಿದ
ಅಮ್ಮರರೆಲ್ಲರು ಬಗೆಬಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳ
ರಮ್ಮೆಯರಸಗೆ ಸಲಿಸಿದರು ||

ಸತ್ಯಲೋಕದ ಬೊಮ್ಮ ಕೌಸ್ತುಭರತ್ನವನಿತ್ತ
ಮುಕ್ತಸುರರು ಮುದದಿಂದ
ಮುತ್ತಿನ ಕಂಠೀಸರವ ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣನಿತ್ತ
ಮಸ್ತಕದ ಮಣಿಯ ಶಿವನಿತ್ತ ||

ತನ್ನರಸಿ ಕೂಡೆ ಸವಿನುಡಿ ನುಡಿವಾಗ ವ
ದನ್ನದಲ್ಲಿದ್ದಗ್ನಿ ಕೆಡದಂತೆ
ವಹ್ನಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಮಾಡಿ ಅವನೊಳಗಿದ್ದ
ತನ್ನಾಹುತಿಯಿತ್ತ ಸುರರಿಗೆ ||

ಕೊಬ್ಬಿದ ಖಳರೋಡಿಸಿ ಅಮೃತಾನ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ
ಉಬ್ಬಿದ ಹರುಷದಿ ಉಣಿಸಲು
ಉಬ್ಬಿದ ಹರುಷದಿ ಉಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಿಂಧು
ಸರ್ಬರಿಗೆಡೆಯ ಮಾಡಿಸಿದ ||

ಮಾವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೌತಣವ
ದಾನವರು ಕೆಡಿಸದೆ ಬಿಡರೆಂದು
ದಾನವರು ಕೆಡಿಸದೆ ಬಿಡರೆಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ದೇವ ಸ್ತ್ರೀವೇಷವ ಧರಿಸಿದ ||

ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದುನ್ನತಮಯವಾದ ಲಾ
ವಣ್ಯದಿಂ ಮೆರೆವ ನಿಜ ಪತಿಯ
ಹೆಣ್ಣು ರೂಪವ ಕಂಡು ಕನ್ಯೆ ಮಹಲಕ್ಷುಮಿ ಇವ
ಗನ್ಯರೇಕೆಂದು ಬೆರಗಾದಳು ||

ಲಾವಣ್ಯಮಯವಾದ ಹರಿಯ ಸ್ತ್ರೀವೇಷಕ್ಕೆ
ಭಾವಕಿಯರೆಲ್ಲ ಮರುಳಾಗೆ
ಮಾವರ ಸುಧೆಯ ಕ್ರಮದಿಂದ ಬಡಿಸಿ ತನ್ನ
ಸೇವಕ ಸುರರಿಗುಣಿಸಿದ ||

ನಾಗನ ಮೇಲೆ ತಾ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ
ಆಗಲೆ ಜಗವ ಜತನದಿ
ಆಗಲೆ ಜಗವ ಜತನದಿ ಧರಿಸೆಂದು
ನಾಗಬಲಿಯ ನಡೆಸಿದರು ||

ಕ್ಷುಧೆಯ ಕಳೆವ ನವರತ್ನದ ಮಾಲೆಯ
ಮುದದಿಂದ ವಾರಿಧಿ ವಿಧಿಗಿತ್ತ
ಚದುರ ಹಾರವ ವಾಯುದೇವರಿಗಿತ್ತ
ವಿಧುವಿನ ಕಲೆಯ ಶಿವಗಿತ್ತ ||

ಶಕ್ರ ಮೊದಲಾದ ದಿಕ್ಪಾಲಕರಿಗೆ
ಸೊಕ್ಕಿದ ಚೌದಂತ ಗಜಂಗಳ
ಉಕ್ಕಿದ ಮನದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ವರುಣದೇವ ಮದು
ಮಕ್ಕಳಾಯುಷ್ಯವ ಬೆಳೆಸೆಂದ ||

ಮತ್ತೆ ದೇವೇಂದ್ರಗೆ ಪಾರಿಜಾತವನಿತ್ತ
ಚಿತ್ತವ ಸೆಳೆವಪ್ಸರಸ್ತ್ರೀಯರ
ಹತ್ತುಸಾವಿರ ಕೊಟ್ಟ ವರುಣದೇವ ಹರಿ
ಭಕ್ತಿಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸೆಂದ ||

ಪೊಳೆವ ನವರತ್ನದ ರಾಶಿಯ ತೆಗೆತೆಗೆದು
ಉಳಿದಮರರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ
ಉಳಿದ ಅಮರರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸಮುದ್ರ
ಕಳುಹಿದನವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ||

ಉನ್ನತ ನವರತ್ನಮಯವಾದ ಅರಮನೆಯ
ಚೆನ್ನೇಮಗಳಿಂದ ವಿರಚಿಸಿ
ತನ್ನ ಅಳಿಯನಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಡಿ ಇಡದಂತೆ ||

ಹಯವದನ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಲಕ್ಷುಮಿಗೆ
ಜಯವಿತ್ತ ಕ್ಷೀರಾಂಬುಧಿಯಲ್ಲಿ
ಜಯವಿತ್ತ ಕ್ಷೀರಾಂಬುಧಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ
ದಯದಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಲಹಲಿ ||

ಈ ಪದನ ಮಾಡಿದ ವಾದಿರಾಜಮುನಿಗೆ
ಶ್ರೀಪತಿಯಾದ ಹಯವದನ
ತಾಪವ ಕಳೆದು ತನ್ನ ಶ್ರೀಚರಣದ ಸ
ಮೀಪದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಸಲಹಲಿ ||

ಇಂತು ಸ್ವಪ್ನದಲಿ ಕೊಂಡಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮೀ
ಕಾಂತನ ಕಂದನೆನಿಸುವ
ಕಾಂತನ ಮೆಚ್ಚಿನ ವಾದಿರಾಜೇಂದ್ರಮುನಿ
ಪಂಥದಿ ಪೇಳಿದ ಪದವಿದು ||

ಶ್ರೀಯರಸ ಹಯವದನಪ್ರಿಯ ವಾದಿರಾಜ
ರಾಯ ರಚಿಸಿದ ಪದವಿದು
ಆಯುಷ್ಯ ಭವಿಷ್ಯ ದಿನದಿನಕೆ ಹೆಚ್ಚುವುದು ನಿಅ
ರಾಯಾಸದಿಂದ ಸುಖಿಪರು ||

ಬೊಮ್ಮನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಈ ಮದುವೆ
ಕ್ರಮ್ಮದಿ ಮಾಡಿ ವಿನೋದಿಸುವ
ನಮ್ಮ ನಾರಾಯಣಗು ಈ ರಮ್ಮೆಗಡಿಗಡಿಗೂ ಅಸು
ರಮ್ಮೋಹನವೇ ನರನಟನೆ ||

ಮದುವೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪದನ ಪಾಡಿದರೆ
ಮದುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುದವಹುದು
ವಧುಗಳಿಗೆ ಓಲೆಭಾಗ್ಯ ದಿನದಿನಕೆ ಹೆಚ್ಚುವುದು
ಮದನನಯ್ಯನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ||

ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀರೆ ಸುರರೊಳು ಸುಭಗನಿಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀ ಸುಗುಣನಿಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀರೆ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮರಾಯಗೆ
ಶೋಭಾನವೆನ್ನೀ ಸುರಪ್ರಿಯಗೆ || ಶೋಭಾನೆ ||

(ಬಹುಶಃ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗಿರಬೇಕು, ವಾದಿರಾಜರು ರಚಿಸಿದ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶೋಭಾನ ಪದವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಗುಂಗು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಒಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಟೈಪಿಸಿ ಸಂಪದದ ಹರಿದಾಸ ಸಂಪದ ಸಂಚಯಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನೇ ಈಗ ಇಲ್ಲೂ ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ.)

ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ದ್ವಾದಶಸ್ತೋತ್ರದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರ, ಹೃಷಿಕೇಶತೀರ್ಥರು ಬರೆದಿಟ್ಟ ಪ್ರಾಚೀನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀಸ್ತುತಿ’ ಎಂದೂ, ದ್ವಾದಶಸ್ತೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಿಯೂ ದಾಖಲಾಗಿದೆಯಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ನುಡಿ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಗೆ ತನ್ನ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿಂದಲೇ ಬಲ ತುಂಬುವ ಅಜಿತನಾಮಕ ಹರಿಯನ್ನು ನಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಗದ ತಾಯಿ ತಂದೆಯರನ್ನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹರಿಯ ಈ ಅಜಿತ ರೂಪ ಸಮುದ್ರಮಥನವನ್ನ ಮಾಡಿಸಿದ ರೂಪವಂತೆ. ಸುರಾಸುರರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ, ಆ ಇಡೀ ಸಮುದ್ರಮಥನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದು ನಡೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಈ ಅಜಿತರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನೇ ಸಮುದ್ರಮಥನದಿಂದೆದ್ದು ಬಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ವರಿಸಿದ್ದಂತೆ. ಅಜಿತನ ರೂಪದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಓದಬೇಕು, ಸರಿಯಾದ ಆಕರ ದೊರಕಿದಾಗ.

ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ‘ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ’ ಎಂದು ಶುರುವಾದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತುತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ವಿದ್ಯಾಭೂಷಣರ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದೆ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನ. ನನ್ನ ಬಳಿಯಿರುವ ‘ಸಂಕೀರ್ಣ ಗ್ರಂಥಗಳು’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತುತಿಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಓದಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವೆ.

ಈ ಸ್ತುತಿಯ ಮೊದಲ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ‘ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಪ್ರಳಯಸರ್ಗಮಹಾವಿಭೂತಿ ವೃತ್ತಿಪ್ರಕಾಶನಿಯಮಾವೃತಿ ಬಂಧ ಮೋಕ್ಷಾಃ’ ಎಂಬ ಈ ಜಗದ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ರಮೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನ ಮುಂದಿನ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶದೀಕರಿಸುತ್ತ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವರೇನೋ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನೋಡಿದರೆ ಶಿವ ತಾಂಡವವನ್ನು ಹೇಳುವ ನುಡಿ ಪ್ರಳಯದ ಬಗೆಗೂ, ಬೊಮ್ಮನ ಬಗೆಗಿನ ನುಡಿ ‘ಸರ್ಗ’ದ ಬಗೆಗೂ,  ಇರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತವೆ. ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೇ ವಿಶದೀಕರಿಸುತ್ತ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವುದೇ ಹೌದೆ ಎನ್ನುವದು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ನಿಲುಕಿಲ್ಲ. ತಿಳಿದವರನ್ನ ಕೇಳಬೇಕು.

ನವರಾತ್ರಿಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣರ ಸ್ಮರಣೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಈ ವಿಧದಲ್ಲಿ. ನವರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಿನಲ್ಲೂ ಸಡಗರವನ್ನು ತುಂಬಲಿ.

******

ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಪ್ರಳಯಸರ್ಗಮಹಾವಿಭೂತಿ
ವೃತ್ತಿಪ್ರಕಾಶನಿಯಮಾವೃತಿಬಂಧ ಮೋಕ್ಷಾಃ।
ಯಸ್ಯಾ ಅಪಾಂಗಲವಮಾತ್ರತ ಊರ್ಜಿತಾ ಸಾ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೧ ॥

ಈ ಜಗದ ಇರವು, ಅಳಿವು, ಹುಟ್ಟು, ಐಸಿರಿ, ಬಾಳು, ತಿಳಿವು, ನಿಯಮನ, ಅಜ್ಞಾನ, ಬಂಧನ, ಬಿಡುಗಡೆ (ಮೋಕ್ಷ)ಗಳು ಯಾರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿಂದಲುಂಟಾಗುವವೋ, ಆ ರಮೆಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ತುದಿಯ ನೋಟದಲೇ ಬಲ ತುಂಬುವ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆನು

ಬ್ರಹ್ಮೇಶಶಕ್ರರವಿಧರ್ಮಶಶಾಂಕಪೂರ್ವ
ಗೀರ್ವಾಣಸಂತತಿರಿಯಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಶ್ವವಿಜಯಂ ವಿದಧಾತ್ಯಚಿಂತ್ಯಾ (ವಿಸೃಜತ್ಯಚಿಂತ್ಯಾ)
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೨ ॥

ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಯಮ, ಚಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳ ಗಣವು ಯಾರ ಕಣ್ತುದಿನೋಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜಗದಲ್ಲಿ ಗೆಲವು ಪಡೆಯುವದೋ ಅಂಥ, ತಿಳುವಿಗೆಟುಕದ ರಮೆಗೆ ಯಾರ ಕಟಾಕ್ಷದ ಬಲವೋ ಅಂಥ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆ.

ಧರ್ಮಾ ರ್ಥಕಾಮಸುಮತಿಪ್ರಚಯಾದ್ಯಶೇಷ
ಸನ್ಮಂಗಲಂ ವಿದಧತೇ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ತತ್ಪ್ರಣತ ಸತ್ಪ್ರಣತಾ ಅಪೀಡ್ಯಾಃ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೩ ॥

ತಮಗೆ ಮೊರೆ ಬಂದ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಒಳ್ಳೆಯ ಬುದ್ದಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯನ್ನ, ಎಲ್ಲ ಸನ್ಮಂಗಳವನ್ನ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ದೇವತೆಯ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕೊಡುವರೋ, ಆ ರಮೆಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ತುದಿನೋಟದಿಂದಲೇ ಬಲದುಂಬುವ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆನು.

ಷಡ್ ವರ್ಗ ನಿಗ್ರಹ ನಿರಸ್ತ ಸಮಸ್ತ ದೋಷಾ
ಧ್ಯಾಯಂತಿ ವಿಷ್ಣುಮೃಷಯೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯಯಾನಪಿ ಸಮೇತ್ಯ ನ ಯಾತಿ ದುಃಖಂ
ಶ್ರ್ರೀರ್ಯತ್ಕಾಟಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೪ ॥

ಯಾರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ ದುಃಖ ದೂರವಾಗುವದೋ, ಅಂಥ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ, ದೋಷದೂರರಾದ ಋಷಿಗಳು ಯಾವ ಶ್ರೀಯ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿಂದಲೇ ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನವನ್ನ ಸಾಧಿಸುವರೋ, ಅಂಥ ರಮೆಗೆ ಬಲದುಂಬುವ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆನು.

ಶೇಷಾಹಿವೈರಿಶಿವಶಕ್ರಮನುಪ್ರಧಾನ
ಚಿತ್ರೋರುಕರ್ಮರಚನಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಶ್ವಮಖಿಲಂ ವಿದಧಾತಿ ಧಾತಾ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೫ ॥

ಶೇಷ, ಗರುಡ(ಅಹಿವೈರಿ), ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ಮನು ಮುಂತಾದವರ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಕೃತಿಗಳುಳ್ಳ ಈ ವಿಶ್ವವನೆಲ್ಲ ಯಾರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನಾಶ್ರಯಿಸಿ ರಚಿಸುವನೋ ಆ ಬೊಮ್ಮ, ಅಂಥ ರಮೆಗೆ ಬಲದುಂಬುವ ಕಟಾಕ್ಷದ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆ.

ಶಕ್ರೋಗ್ರದೀಧಿತಿಹಿಮಾಕರಸೂರ್ಯಸೂನು
ಪೂರ್ವಂ ನಿಹತ್ಯ ನಿಖಿಲಂ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನೃತ್ಯತಿ ಶಿವಃ ಪ್ರಕಟೋರು ಶಕ್ತಿಃ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೬ ॥

ಯಾರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದಿಂದ ಶಿವನು ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಯಮ ಮೊದಲಾದ ನಿಖಿಲ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವನೋ, ಆ ರಮೆಗೆ ತನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದಲೇ ಬಲವೀವ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆ.

ತತ್ಪಾದಪಂಕಜಮಹಾಸನತಾಮವಾಪ
ಶರ್ವಾದಿವಂದ್ಯಚರಣೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ನಾಗಪತಿರನ್ಯಸುರೈರ್ದುರಾಪಾಂ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೭ ॥

ಯಾರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನಾಶ್ರಯಿಸಿ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ, ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಆಸನವೆನಿಸುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನೊ ನಾಗರಾಜನಾದ ಶೇಷನು, ಆ ರಮೆಗೆ ತನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದಲೆ ಬಲದುಂಬುವ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆನು.

ನಾಗಾರಿರುಗ್ರಬಲಪೌರುಷ ಆಪ ವಿಷ್ಣೋ
ರ್ವಾಹತ್ವಮುತ್ತಮಜವೋ ಯದಪಾಂಗಲೇಶಮ್।
ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಶಕ್ರಮುಖದೇವಗಣೈರಚಿಂತ್ಯಂ
ಶ್ರೀರ್ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಬಲವತ್ಯಜಿತಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೮ ॥

ಯಾವ ರಮೆಯ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟದ ಬಲದಿಂದ, ಉಗ್ರಬಲ, ಪೌರುಷ, ಉತ್ತಮ ವೇಗಗಳುಳ್ಳ ಗರುಡನು ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಯೋಚನೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಭಗವಂತನ ವಾಹನವಾಗುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನೋ ಅಂಥ ರಮೆಗೆ ತನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಬಲ ತುಂಬುವ ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಿಸುವೆ.

ಆನಂದತೀರ್ಥಮುನಿಸನ್ಮುಖಪಂಕಜೋತ್ಥಂ
ಸಾಕ್ಷಾದ್ರಮಾಹರಿಮನಃಪ್ರಿಯಮುತ್ತಮಾರ್ಥಮ್।
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಠತ್ಯಜಿತಮಾತ್ಮನಿ ಸನ್ನಿಧಾಯ
ಯಃ ಸ್ತೋತ್ರಮೇತದಭಿಯಾತಿ ತಯೋರಭೀಷ್ಟಮ್ ॥ ೯ ॥

ಆನಂದತೀರ್ಥ ಮುನಿಗಳ ಉತ್ತಮವಾದ ಮುಖಕಮಲದಿಂದ ಬಂದ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರಮೆ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತ, ಅಜಿತನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುವರೋ ಅವರು ರಮಾಮಾಧವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮನೋರಥವನ್ನು ಹೊಂದುವರು.

॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಮದಾನಂದತೀರ್ಥಭಗವತ್ಪಾದಾಚಾರ್ಯವಿರಚಿತೇ ದ್ವಾದಶಸ್ತೋತ್ರೇ ಸಪ್ತಮೋsಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ…

“ಮಜ್ಜಿಗಿ ಕಟದಾಗ ಬೆಣ್ಣಿ ಹೆಂಗ ಬರತದ ಗೊತ್ತದೇನು ನಿನಗ? ಕಟೆಯೋದನ್ನ ಒಂದು ಹಂತದಾಗ ನಿಲ್ಲಸಿ, ಹೀಂಗ ಮಜ್ಜಗಿ ಒಳಗ ಒಂದು ಚಮಚಾನೋ, ಸಣ್ಣ ಸೌಟೋ ತೊಗೊಂಡು ಕೈ ಆಡಿಸತಾ ಇದ್ದರ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದಾಗ ತಟ್ಟನೆ ಬೆಣ್ಣಿ ತೇಲತದ.”

ನಮ್ಮಪ್ಪ ಈ ಮಾತನ್ನ ಆಗಾಗ ಹೇಳ್ತಿರ್ತಾರೆ. ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಅಜ್ಜಿ, ಅಮ್ಮ ಕಡಗೋಲಿನಿಂದ ಕಟದು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಾಡೋದನ್ನ, ಅದರಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆದು, ತುಪ್ಪ ಕಾಸೋದನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ದೊಡ್ಡವನಾಗ್ತ ಕಡಗೋಲಿನ ಬದಲಿಗೆ ಮಿಕ್ಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಟೆಯೋದನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಟೆಯೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಮಚವನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವದನ್ನೆ ಅಮ್ಮ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವ ಆ ಕ್ಷಣದ ಅನುಭವವನ್ನ ಯಾವತ್ತೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದಿಲ್ಲ. ಆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ತರಹದ ಅನುಭವ ತುಂಬಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲವಿದೆ. ತಮಾಷೆಯೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ನೆನಪಾಗುವದು ಸುರತ್ಕಲ್ಲಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮಳೆ. ಮೋಡ ಕಟ್ಟಿದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬೀಳುವದು ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಅರಿವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊಡೆ ಬಿಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಮೈ ತೊಯ್ಸಿರುತ್ತಿದ್ದವು!

ಪುರಂದರ ದಾಸರ ಹಾಡು ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಾರಮ್ಮ ಕೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಅಪ್ಪನ “ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವ” ಮಾತು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಸಜ್ಜನ, ಸಾಧು ಜನರ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ಬಾರಮ್ಮ ಎನ್ನುವ ಸರಳವಾದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತನ್ನ ಹೇಳಿದ್ದಾರಲ್ಲ ದಾಸರು ಎನ್ನುವ ಬೆರಗು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಥಟ್ಟನೆ ಕಾಣುವ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಹಾಲು ಕಾಸಿ, ಹೆಪ್ಪು ಹಾಕಿ, ಕೆನೆ ತೆಗೆದು, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಟೆದ ಪರಿಶ್ರಮವಿದೆ; ತೇಲುವ ಬೆಣ್ಣೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಕಾತುರವಿದೆ. ಆ ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಪಡೆಯುವ ತುಪ್ಪದಂತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹದ ಮುಖಾಂತರ, ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ನಾರಾಯಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸೂಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆಯೆ?

ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬಾರಮ್ಮ।ನಮ್ಮಮ್ಮ ನೀ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬಾರಮ್ಮ

ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಕ್ಕುತ । ಗೆಜ್ಜೆ ಕಾಲ್ಗಳ ಧ್ವನಿಯ ತೋರುತ
ಸಜ್ಜನ ಸಾಧು ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ । ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ

ಕನಕ ವೃಷ್ಟಿಯ ಕರೆಯುತ ಬಾರೆ । ಮನ ಕಾಮನೆಯ ಸಿದ್ಧಿಯ ತೋರೆ
ದಿನಕರ ಕೋಟಿ ತೇಜದಿ ಹೊಳೆಯುವ । ಜನಕರಾಯನ ಕುಮಾರಿ ಬೇಗ

ಅತ್ತಿತ್ತಗಲದೆ  ಭಕ್ತರ ಮನೆಯಲಿ । ನಿತ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವ ನಿತ್ಯ ಸುಮಂಗಲ
ಸತ್ಯವ ತೋರುವ ಸಾಧು ಸಜ್ಜನರ । ಚಿತ್ತದಿ ಹೊಳೆಯುವ ಪುತ್ಥಳಿ ಬೊಂಬೆ

ಸಂಖ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಭಾಗ್ಯವ ಕೊಟ್ಟು । ಕಂಕಣ ಕೈಯ ತಿರುವುತ ಬಾರೆ
ಕುಂಕುಮಾಂಕಿತೆ ಪಂಕಜ ಲೋಚನೆ । ವೇಂಕಟರಮಣನ ಬಿಂಕದ ರಾಣಿ

ಸಕ್ಕರೆ ತುಪ್ಪದ ಕಾಲುವೆ ಹರಿಸಿ । ಶುಕ್ರವಾರದ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ
ಅಕ್ಕರೆಯುಳ್ಳ ಅಳಗಿರಿ ರಂಗನ । ಚೊಕ್ಕ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನ ರಾಣಿ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಈ ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪದವನ್ನ ಹಾಡುವ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿದೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಈ ಪದವನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದರೂ ಅದರ ನುಡಿಗಳನ್ನ ಅವು ಬರುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮಗನ ದೆಸೆಯಿಂದ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಪದದಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ತಿರುಳನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಯೇ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನನ್ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾ.ಕೃ.ರಾಮಚಂದ್ರರಾಯರು ಅರ್ಥ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಪುಸ್ತಕವೂ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನೂ ಓದಿದೆ. ಓದಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಸಂಪತ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡತಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸಂಪತ್ತನ್ನ ಕೊಡು ಎನ್ನುವ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು. ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತ.

ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಕೇಳಿರುವೆ, ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಉಲ್ಲೇಖ ಬಂದಿರಬಹುದಾದರೂ ನಾನು ಕೇಳಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ನಾನೇನೂ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಉಂಟಾದ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿದಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದು ವೈದ್ಯರಿಗೆ (ಜಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರಿಗೆ). ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು, ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಎನ್ನುವ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನ ಬನ್ನಂಜೆ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅದನ್ನ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಓದು ಅಂತ. ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು, “ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ರುದ್ರರನ್ನ ಅವರ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುವವಳು ನಾನು, ಅಂತಹ ನನಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಎನ್ನುವದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ದ್ವಾದಶಸ್ತೋತ್ರದ ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಪ್ರಳಯ ಸರ್ಗಮಹಾವಿಭೂತಿ… ಎಂದು ಶುರುವಾಗುವ ಸ್ತೋತ್ರ, ಈ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಬಲವಿತ್ತ ಹರಿಯ ಕೃಪಾ ಕಟಾಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಮಿಸುವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅದರಲ್ಲಿ.  ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಿಯಳೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನ ಕರೆದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೂ, ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆ ನಾರಯಣನ ಮಹತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಕಡಿಮಯಲ್ಲ. ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವೂ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದೇ ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ದೇವರ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ, ಶಂಖದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಳುವ ಪರಿಪಾಠವಿದೆ. ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತ, ಶಂಖದ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಹೇಳಿ, ಮುಂದೆ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಹೇಳುವದು ಕ್ರಮ. ಶ್ರೀಭೂ ಸಮೇತ ನಾರಾಯಣನ ಪೂಜೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಈ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವಿದೆ. ಇದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ..ಸತ್ಯಾಸಮೇತಮಖಿಲಪ್ರದಮಿಂದಿರೇಶಮ್, ರುಕ್ಮಿಣೀ ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಸಮೇತ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ” ಎಂದರು. ಆ  ಶ್ಲೋಕ ಸಂಕೀರ್ಣಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವದನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು. ಅದು, ಇಂತಿದೆ,

ಧ್ಯಾಯೇದ್ಧರಿನ್ಮಣಿನಿಭಂ ಜಗದೇಕವಂದ್ಯಂ
ಸೌಂದರ್ಯಸಾರಮರಿಶಂಖವರಾಭಯಾನಿ
ದೋರ್ಭಿ‌ರ್ದಧಾನಮಜಿತಂ ಸರಸಂ ಚ ಭೈಷ್ಮೀ-
ಸತ್ಯಾಸಮೇತಮಖಿಲಪ್ರದಮಿಂದಿರೇಶಮ್

(ಇಂದ್ರನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣ, ಸಮಸ್ತ ಜನರಿಂದಲೂ ವಂದ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯದ ಗಣಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ವರ, ಅಭಯಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯರೊಡಗೂಡಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹ ಅಜೇಯನಾದ, ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೈಗೂಡಿಸುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು – ಅರ್ಥ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಗ್ರಂಥಗಳು ಪುಸ್ತಕದಿಂದ)
(ಭೈಷ್ಮೀ ಎಂದರೆ ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಅಂತಿರಬೇಕು)

ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತುಕತೆಯಾಯಿತು. ನಾರಾಯಣನನ್ನ ತಿಳಿದವರು ಅವನನ್ನೇ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಅವನ ಅರಿವು ಇನ್ನೂ ಜಿತವಾಗದವರು ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಅವನ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವದೇ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ ಎಂದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಕತೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು. ಅಂತೂ ಇವತ್ತಿನ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗೆಗಿನ ಗೊಂದಲಗಳ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣರ ಸ್ಮರಣೆಯಾಯಿತು. ವೈದ್ಯರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಷ್ಟು ಗುರುಹಿರಿಯರ ಕರುಣೆಯ, ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಿಣಾಮವೋ ಇದು; ಹೀಗೆ ಅರಿವು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದು. ಅನಂತ ವಂದನೆಗಳು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ.

ಮನ ನಿನ್ನಲಿ ನಿಲಿಸೋ ಮಾಧವ…

ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು, ಶ್ಲೋಕಗಳೇ ಹಾಗೆ, ಅವನ್ನು ಕಂಡವರು, ಬರೆದವರು ತಾವು ಕಂಡದ್ದನ್ನ ಕಂಡ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತ ಹೋದಂತೆ, ಅದನ್ನ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದೆಲ್ಲ ನಮಗೂ‌ ಕಾಣಿಸಿಯೇ ಬಿಡುವದು ಅನಿಸುವಂತೆ. ಪುರಂದರ ದಾಸರ ‘ಶರಣು ಸಕಲೋದ್ಧಾರ’ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಬಾಯಲ್ಲಿ. ಪ್ರತೀ ಬಾರಿಯೂ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಈ ತಮ್ಮ ಈ ಸೀತೆ ಈ ಬಂಟ ಈ‌ ಭಾಗ್ಯ
ಆವ ದೇವರಿಗುಂಟು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗೆ

ಎನ್ನುವ ಸಾಲುಗಳಂತೂ‌ ದಾಸರು ಹಾಗೆ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದಂತನಿಸುತ್ತವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ರಾಮ ರಕ್ಷಾ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ

ದಕ್ಷಿಣೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ಯಸ್ಯ ವಾಮೇ ತು ಜನಕಾತ್ಮಜಾ
ಪುರತೋ ಮಾರುತೀರ್ಯಸ್ಯ ತಮ್ ವಂದೇ ರಘುನಂದನಮ್

ಶ್ಲೋಕವೂ ಕೂಡ ಸೀತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನ ಎಡ ಬಲದಲ್ಲೂ, ಹನುಮಂತನನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೂ ಹೊಂದಿದ ರಾಮ ಮನಃಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಸುವಂತಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಚಿತ್ರಪಟಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ಗುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿ ನೋಡಿಲ್ಲ ರಾಮ,ಸೀತಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಹನುಮಂತರನ್ನ ಹಾಗೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೂ, ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೂ‌ ಈ‌ ಶ್ಲೋಕವೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯೇನೋ.

ಜಗನ್ನಾಥ ದಾಸರು ಹರಿಕಥಾಮೃತಸಾರದ ಕೊನೆಯ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು, ಆ ಹರಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಗರುಡನ ಚಿತ್ರ ಕಣ್ಮುಂದೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಮಡಿಚಿದ ಬೆರಳುಗಳ ಉಗುರುಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಹರಿಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೋಡುತ್ತ ಸುಖಿಸುವ ಗರುಡ ಸುಜನರಿಗೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಕೊಡಲಿ ಅಂತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜಗದುದರನ ಸುರೋತ್ತಮನ ನಿಜ
ಪೆಗಲೊಳಾಂತು ಕರಾಬ್ಜದೊಳು ಪದ
ಯುಗ ಧರಿಸಿ ನಖ ಪಂಕ್ತಿಯೊಳು ರಮಣೀಯ ತರವಾದ
ನಗಧರನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಾಣುತ
ಮಿಗೆ ಹರುಷದಿಂ ಪೊಗಳಿ ಹಿಗ್ಗುವ
ಖಗ ಕುಲಾಧಿಪ ಕೊಡಲಿ ಮಂಗಳ ಸಕಲ ಸುಜನರಿಗೆ

ಇಂಥ ಸೊಗಸಾದ ಪದಗಳನ್ನೂ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ‌ ವಿದ್ಯಾಭೂಷಣರ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರಂದರ ದಾಸರ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದಂತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಡಲ್ಲಂತೂ ಎಡ ಬಲದಲ್ಲಿ ಓಲಾಡುವ ಕೌಸ್ತುಭ ಸಹಿತ ಆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿಯೇ‌ ಬಿಟ್ಟರೇನೋ‌ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ಮಘ ಮಘಿಸುವ ಸುಳಿಗುರುಳಿನ ಸೊಬಗನ್ನೂ , ಚಿಗುರು ತುಲಸಿ ವನಮಾಲೆಯ ಸುವಾಸನೆಯ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುವದೇನೋ! ಇಂಥ ಹಾಡುಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಂತೆ ಆ ಕೃಷ್ಣನೂ‌ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ, ಆ ಮಾಧವ ಮನವನ್ನ ತನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತಾಗಲಿ ಎನ್ನುವ ಹಾರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಇಂಡಿಯಾ ಆನ್ಲೈನಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭೂಷಣರ ಹಾಡು ಕೇಳಬಹುದು.

ಕೃಷ್ಣ ಮೂರ್ತಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದಂತಿದೆ
ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲವ ಪರಿಹರಿಸಿ ಮನದಿಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸುವಂಥ

ಮಸ್ತಕದಲಿ ಮಾಣಿಕದ ಕಿರೀಟ
ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕದಿ ಹೊಳೆವ ಲಲಾಟ
ಶಿಸ್ತಿಲಿ ಕೊಳಲ ಊದುವ ಓರೆ ನೋಟ
ಕೌಸ್ತುಭ ಎಡ ಬಲದಲಿ ಓಲ್ಯಾಟ

ಮಘ ಮಘಸುವ ಸೊಬಗಿನ ಸುಳಿಗುರುಳು
ಚಿಗುರು ತುಲಸಿ ವನಮಾಲೆಯ ಕೊರಳು
ಬಗೆ ಬಗೆ ಹೊನ್ನ ಮುದ್ರಿಕೆ ಇಟ್ಟ ಬೆರಳು
ಸೊಬಗಿನ ನಾಭಿಯ ತಾವರೆ ಅರಳು

ಉಡುದಾರ ಒಡ್ಯಾಣ ಸಕಲಾಭರಣ
ಬೆಡಗು ಪೀತಾಂಬರ ಶತ ರವಿ ಕಿರಣ
ಕಡಗ ಗಗ್ಗರಿ ಪೆಂಡೆಗಳನಿಟ್ಟ ಚರಣ
ಒಡೆಯ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನ ಕರುಣ

(‘ಮನ ನಿನ್ನಲಿ ನಿಲಿಸೋ ಮಾಧವ’ ಎನ್ನುವದು ‘ಅನಾದಿ ಕಾಲದ ಋಣಾನುಬಂಧ’ ಎಂದು ಶುರುವಾಗುವ ಒಂದು ದಾಸರ ಪದದ ಪಲ್ಲವಿಯ ಸಾಲು. ನನ್ನಮ್ಮನ ಫೇವರೇಟುಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಬರೆಯಬೇಕು).