ಮರೆಯದಿರೂ ಮನವೆ!

ಉದುರೆಲೆಗಾಲದೆಳೆ ಬಿಸಿಲು ಬೆಳಗಿದ

ಗಿಡ ಮರ ತೂಗಿಸಿದೆಲರಿಗಲುಗಿದ ಹ

ಳದಿ ಕೆಂಪಿನ ಕಂದಿನ ತರಗೆಲೆಗಳ

ನುದುರಿಸಿ ತೇಲಿಸಿ ಹಾದಿಗೆ ಬೀದಿಗೆ

ಚದುರಿಸುತಂಗಳದುಂಬಿದ ಗಾಳಿಯು

ಮಿಡಿದ ಮುದವ ಮರೆಯದಿರೂ ಮನವೆ!

ಇವತ್ತು ಮುಂಜಾನೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸೋಕಿದ ಮೆಲುಗಾಳಿ, ಆ ಗಾಳಿಗೆ ಅಲುಗಾಡುವ ಗಿಡಗಳು, ಆ ಗಿಡಗಳಿಂದ ಉದುರುತ್ತಿದ್ದ ಎಲೆಗಳು ಹಾಗೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನ ನೋಡಿ ಮನ ಆಹಾ ಉದುರೆಲೆಗಾಲ ಎಂದಿತು. ಆಗಲೇ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಲುಗಳನ್ನ  ಜೋಡಿಸುವತನಕ ಇದರ ಗುಂಗು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಹಿಡಿತ ಶಬ್ದಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ.. ಹೀಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ  ಹಿಡಿದದ್ದು ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನಲ್ಲ, ಅನಿಸಿದ್ದುದರ ನೆನಪನ್ನ ಅನ್ನುವದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವೇನೋ!

ಬರೆಯಬೇಕು ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ‘ಉದುರೆಲೆ ಕಾಲ’ ನನ್ನ ಶಬ್ದ ಭಂಡಾರ ಸೇರಿದ್ದು ಯಾವಾಗ? ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಓದಿದ್ದಿರಬೇಕು, ಬಹುಶಃ ಹಂಸಾನಂದಿ ಬರೆದ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ಅನಿಸಿತು. ಈಗ ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಖಾತ್ರಿ ಆಯಿತು. ನೋಡಿರದೆ ಇದ್ದರೆ ನೀವೂ ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲೊಂದೊಳ್ಳೆ ಪದ್ಯ ಇದೆ ಹಾಗೇ ಒಳ್ಳೆ ಚಿತ್ರಾನೂ ಇದೆ 🙂

(picture: my son’s art work, as envisioned by his mom, about the fall season. Picture taken by me 🙂 )

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s