ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ…

“ಮಜ್ಜಿಗಿ ಕಟದಾಗ ಬೆಣ್ಣಿ ಹೆಂಗ ಬರತದ ಗೊತ್ತದೇನು ನಿನಗ? ಕಟೆಯೋದನ್ನ ಒಂದು ಹಂತದಾಗ ನಿಲ್ಲಸಿ, ಹೀಂಗ ಮಜ್ಜಗಿ ಒಳಗ ಒಂದು ಚಮಚಾನೋ, ಸಣ್ಣ ಸೌಟೋ ತೊಗೊಂಡು ಕೈ ಆಡಿಸತಾ ಇದ್ದರ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದಾಗ ತಟ್ಟನೆ ಬೆಣ್ಣಿ ತೇಲತದ.”

ನಮ್ಮಪ್ಪ ಈ ಮಾತನ್ನ ಆಗಾಗ ಹೇಳ್ತಿರ್ತಾರೆ. ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಅಜ್ಜಿ, ಅಮ್ಮ ಕಡಗೋಲಿನಿಂದ ಕಟದು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಾಡೋದನ್ನ, ಅದರಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆದು, ತುಪ್ಪ ಕಾಸೋದನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ದೊಡ್ಡವನಾಗ್ತ ಕಡಗೋಲಿನ ಬದಲಿಗೆ ಮಿಕ್ಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಟೆಯೋದನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಟೆಯೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಮಚವನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವದನ್ನೆ ಅಮ್ಮ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವ ಆ ಕ್ಷಣದ ಅನುಭವವನ್ನ ಯಾವತ್ತೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದಿಲ್ಲ. ಆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ತರಹದ ಅನುಭವ ತುಂಬಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲವಿದೆ. ತಮಾಷೆಯೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ನೆನಪಾಗುವದು ಸುರತ್ಕಲ್ಲಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮಳೆ. ಮೋಡ ಕಟ್ಟಿದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬೀಳುವದು ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುವದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಅರಿವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊಡೆ ಬಿಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಮೈ ತೊಯ್ಸಿರುತ್ತಿದ್ದವು!

ಪುರಂದರ ದಾಸರ ಹಾಡು ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಾರಮ್ಮ ಕೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಅಪ್ಪನ “ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೇಲುವ” ಮಾತು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಸಜ್ಜನ, ಸಾಧು ಜನರ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ಬಾರಮ್ಮ ಎನ್ನುವ ಸರಳವಾದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತನ್ನ ಹೇಳಿದ್ದಾರಲ್ಲ ದಾಸರು ಎನ್ನುವ ಬೆರಗು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಥಟ್ಟನೆ ಕಾಣುವ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಹಾಲು ಕಾಸಿ, ಹೆಪ್ಪು ಹಾಕಿ, ಕೆನೆ ತೆಗೆದು, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಟೆದ ಪರಿಶ್ರಮವಿದೆ; ತೇಲುವ ಬೆಣ್ಣೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಕಾತುರವಿದೆ. ಆ ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಪಡೆಯುವ ತುಪ್ಪದಂತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹದ ಮುಖಾಂತರ, ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ನಾರಾಯಣನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸೂಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆಯೆ?

ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬಾರಮ್ಮ।ನಮ್ಮಮ್ಮ ನೀ ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬಾರಮ್ಮ

ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಕ್ಕುತ । ಗೆಜ್ಜೆ ಕಾಲ್ಗಳ ಧ್ವನಿಯ ತೋರುತ
ಸಜ್ಜನ ಸಾಧು ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ । ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ

ಕನಕ ವೃಷ್ಟಿಯ ಕರೆಯುತ ಬಾರೆ । ಮನ ಕಾಮನೆಯ ಸಿದ್ಧಿಯ ತೋರೆ
ದಿನಕರ ಕೋಟಿ ತೇಜದಿ ಹೊಳೆಯುವ । ಜನಕರಾಯನ ಕುಮಾರಿ ಬೇಗ

ಅತ್ತಿತ್ತಗಲದೆ  ಭಕ್ತರ ಮನೆಯಲಿ । ನಿತ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವ ನಿತ್ಯ ಸುಮಂಗಲ
ಸತ್ಯವ ತೋರುವ ಸಾಧು ಸಜ್ಜನರ । ಚಿತ್ತದಿ ಹೊಳೆಯುವ ಪುತ್ಥಳಿ ಬೊಂಬೆ

ಸಂಖ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಭಾಗ್ಯವ ಕೊಟ್ಟು । ಕಂಕಣ ಕೈಯ ತಿರುವುತ ಬಾರೆ
ಕುಂಕುಮಾಂಕಿತೆ ಪಂಕಜ ಲೋಚನೆ । ವೇಂಕಟರಮಣನ ಬಿಂಕದ ರಾಣಿ

ಸಕ್ಕರೆ ತುಪ್ಪದ ಕಾಲುವೆ ಹರಿಸಿ । ಶುಕ್ರವಾರದ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ
ಅಕ್ಕರೆಯುಳ್ಳ ಅಳಗಿರಿ ರಂಗನ । ಚೊಕ್ಕ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನ ರಾಣಿ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಈ ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪದವನ್ನ ಹಾಡುವ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿದೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಈ ಪದವನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದರೂ ಅದರ ನುಡಿಗಳನ್ನ ಅವು ಬರುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಮಗನ ದೆಸೆಯಿಂದ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಪದದಲ್ಲಿ ದಾಸರು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ತಿರುಳನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಯೇ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನನ್ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾ.ಕೃ.ರಾಮಚಂದ್ರರಾಯರು ಅರ್ಥ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಪುಸ್ತಕವೂ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನೂ ಓದಿದೆ. ಓದಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಸಂಪತ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡತಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸಂಪತ್ತನ್ನ ಕೊಡು ಎನ್ನುವ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು. ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತ.

ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಕೇಳಿರುವೆ, ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಉಲ್ಲೇಖ ಬಂದಿರಬಹುದಾದರೂ ನಾನು ಕೇಳಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ನಾನೇನೂ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಉಂಟಾದ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿದಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದು ವೈದ್ಯರಿಗೆ (ಜಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರಿಗೆ). ಅವರು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು, ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಎನ್ನುವ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನ ಬನ್ನಂಜೆ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಅದನ್ನ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಓದು ಅಂತ. ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು, “ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ರುದ್ರರನ್ನ ಅವರ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುವವಳು ನಾನು, ಅಂತಹ ನನಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಎನ್ನುವದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ದ್ವಾದಶಸ್ತೋತ್ರದ ವಿಶ್ವಸ್ಥಿತಿಪ್ರಳಯ ಸರ್ಗಮಹಾವಿಭೂತಿ… ಎಂದು ಶುರುವಾಗುವ ಸ್ತೋತ್ರ, ಈ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಬಲವಿತ್ತ ಹರಿಯ ಕೃಪಾ ಕಟಾಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಮಿಸುವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅದರಲ್ಲಿ.  ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಿಯಳೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನ ಕರೆದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೂ, ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆ ನಾರಯಣನ ಮಹತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಕಡಿಮಯಲ್ಲ. ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವೂ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದೇ ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ದೇವರ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ, ಶಂಖದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಳುವ ಪರಿಪಾಠವಿದೆ. ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅಂಭೃಣೀ ಸೂಕ್ತ, ಶಂಖದ ಪೂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಹೇಳಿ, ಮುಂದೆ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಹೇಳುವದು ಕ್ರಮ. ಶ್ರೀಭೂ ಸಮೇತ ನಾರಾಯಣನ ಪೂಜೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಈ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವಿದೆ. ಇದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಕೃಷ್ಣಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ..ಸತ್ಯಾಸಮೇತಮಖಿಲಪ್ರದಮಿಂದಿರೇಶಮ್, ರುಕ್ಮಿಣೀ ಸತ್ಯಭಾಮಾ ಸಮೇತ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ” ಎಂದರು. ಆ  ಶ್ಲೋಕ ಸಂಕೀರ್ಣಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವದನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು. ಅದು, ಇಂತಿದೆ,

ಧ್ಯಾಯೇದ್ಧರಿನ್ಮಣಿನಿಭಂ ಜಗದೇಕವಂದ್ಯಂ
ಸೌಂದರ್ಯಸಾರಮರಿಶಂಖವರಾಭಯಾನಿ
ದೋರ್ಭಿ‌ರ್ದಧಾನಮಜಿತಂ ಸರಸಂ ಚ ಭೈಷ್ಮೀ-
ಸತ್ಯಾಸಮೇತಮಖಿಲಪ್ರದಮಿಂದಿರೇಶಮ್

(ಇಂದ್ರನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ಶ್ಯಾಮಲ ವರ್ಣ, ಸಮಸ್ತ ಜನರಿಂದಲೂ ವಂದ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯದ ಗಣಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಶಂಖ, ವರ, ಅಭಯಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರುಕ್ಮಿಣೀ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯರೊಡಗೂಡಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹ ಅಜೇಯನಾದ, ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೈಗೂಡಿಸುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು – ಅರ್ಥ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಗ್ರಂಥಗಳು ಪುಸ್ತಕದಿಂದ)
(ಭೈಷ್ಮೀ ಎಂದರೆ ಭೀಷ್ಮಕನ ಮಗಳು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಅಂತಿರಬೇಕು)

ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತುಕತೆಯಾಯಿತು. ನಾರಾಯಣನನ್ನ ತಿಳಿದವರು ಅವನನ್ನೇ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಅವನ ಅರಿವು ಇನ್ನೂ ಜಿತವಾಗದವರು ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಅವನ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವದೇ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ ಎಂದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಚನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಕತೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು. ಅಂತೂ ಇವತ್ತಿನ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದ ಬಗೆಗಿನ ಗೊಂದಲಗಳ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣರ ಸ್ಮರಣೆಯಾಯಿತು. ವೈದ್ಯರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಷ್ಟು ಗುರುಹಿರಿಯರ ಕರುಣೆಯ, ಅನುಗ್ರಹದ ಪರಿಣಾಮವೋ ಇದು; ಹೀಗೆ ಅರಿವು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದ್ದು. ಅನಂತ ವಂದನೆಗಳು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ.

Advertisements

One thought on “ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ…

  1. ಶ್ರೀ ಮುಕುಂದನ ಮಹಿಳೆ ಲಕುಮಿ ಮ|ಹಾಮಹಿಮೆಗೇನೆಂಬೆಬ್ರಹ್ಮೆ|ಶಾಮರೇನ್ದ್ರರ ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಲಯವಗೈಸಿ ಅವರವರ ಧಾಮಗಳ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊದುವಳಜ|ರಾಮರಣಳಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವ | ಸ್ವಾಮಿ ಮಮಗುರು ವೆಂದುಪಾಸನೆ ಮಾಳ್ಪ ಳಚ್ಯುತನ ||೧೨ ||
    (ಸಂ.೨೦)
    ಮತ್ತು
    ಗಾಳಿ ನಡೆ ವಂದದಲಿ ನೀಲ ಘ| ನಾಳಿವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮ ತ್ರಿ |ಶೂಲಧರ ಶಕ್ರಾರ್ಕ ಮೊದಲಾದಖಿಳ ದೇವಗಣ|
    ಕಾಲ ಕರ್ಮ ಗುಣಾಭಿಮಾನಿ ಮ|ಹಾ ಲಕುಮಿಯನನುಸರಿಸಿ ನಡೆವರು |ಮೂಲಕಾರಣ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಶ್ರೀಹರಿ ಯೆನಿಸಿಕೊಂಬ ||(೧೦ )|| (ಸಂ.೩೧ )

    ಶ್ರೀಹರಿಕಥಾಮೃತಸಾರ ಗೃಂಥದಲ್ಲಿನ ಈ ಎರಡು ಪದ್ಯಗಳು ನೀ ಬರೆದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂವಾದಿಯಾಗಿ ಇವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s